Evlerde artık ilaç bulunma sıklığı ve ilişkili faktörlerin araştırılması

Özet

AMAÇ: Bu araştırmada evlerde artık ilaç bulunma sıklığının ve bunlara etki eden faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır. YÖNTEM: Bu tanımlayıcı çalışma, iki askeri birlikte görev yapan ve sağlık personeli olmayan 692 kişi arasında Aralık 2006 tarihinde gerçekleştirilmiştir. Veriler geliştirilen bir soru formu ile toplanmıştır. Tanımlayıcı istatistikler olarak sıklık ve yüzde kullanılmış, evde artık ilaç bulunma sıklığının bazı değişkenlere göre farklılığı ki-kare testi ile değerlendirilmiştir. BULGULAR: Katılımcıların %78,8’i erkek, %72,8’i 18-39 yaş arasında, %29,6’sı bekardır. Katılımcıların %61,3’ü evinde artık ilaç bulunduğunu belirtmiştir. Sosyodemografik özelliklerden evde yaşayan kişi sayısı 2-4 arasında olanların evlerinde artık ilaç bulunma sıklığı daha yüksek saptanmıştır. İlaç kullanma alışkanlıklarına göre artık ilaç bulunma sıklıklarına bakıldığında; reçetenin yeterince tarif edilmediğini, ilaçları tarif edildiği şekilde kullanamadığını, tamamını kullanamadığı ilaçları son kullanma tarihi doluncaya kadar sakladığını, ilaçlarını bir kutu veya poşette sakladığını, son bir yılda reçete yazdırmak için sağlık kuruluşuna gittiğini belirtenlerin evlerinde artık ilaç bulunma sıklığı daha yüksek olarak bulunmuştur (p<0,05). SONUÇ: Katılımcıların yaklaşık üçte ikisinin evlerinde artık ilaç bulunduğu saptanmıştır. Tedavinin yarım kalması, çocukların ilaç zehirlenmeleri riski, ilaç israfı açısından bakıldığında, evlerde artık ilaç bulunma sıklığının oldukça yüksek olduğu, hekimler başta olmak üzere akılcı ilaç kullanımı zincirinde sorumluluğu olan tüm aktörlerin bu konuda bilinçlendirilmesi, reçetelerin yazıldıktan sonra hastaya iyi bir şekilde tarif edilmesinin önemli olduğu düşünülmektedir.