Dergiler / Bakırköy Tıp Dergisi / 2008 / Cilt: 4 - Sayı: 2

A survey of peritonitis of our continuous ambulatory peritoneal dialysis patients

Sürekli ambulatuar periton diyalizi hastalarımızda görülen peritonitlerin analizi

Sayfa
65–68
DOI
—

Özet

Amaç: Böbrek yetmezliği tedavisinde periton diyalizinin uygulanmaya başlamasıyla birlikte, teknik ile ilişkili komplikasyonlar, özellikle peritonit, periton diyalizinin sürekli ambulatuar periton diyalizi (SAPD) hastalarınca daha geniş kullanımını ve kabul görmesini kısıtlamaktadır. Bu çalışmada, SAPD hastalarımızda peritonit sıklığını, en sık etken mikroorganizmaları ve peritonit risk faktörlerini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya periton diyalizi merkezimizde Ocak 1996-Aralık 2003 tarihleri arasıdan izlenen 132 SAPD hastası alındı (63 E, 69 K; yaş: 40.41±14.17, SAPD süresi: 38.27±18.60 ay). Peritonit şu şekilde tanımlandı: Periton diyaliz sıvısının gram boyaması veya kültüründe mikroorganizma görülmesi, beyaz küre sayısının 100 hücre/mm3’ten fazla olması, nötrofil yüzdesinin >%50’den fazla olması veya peritoneal inflamasyon semptomlarının olması. Hastalar peritonit atak sayılarına göre 3 gruba ayrıldı: Grup I= Hiç peritonit geçirmeyenler; Grup II= 1 kez peritonit geçirenler; Grup III= ≥2 kez peritonit geçirenler. Grup III’deki hastalar peritoneal enfeksiyon risk faktörleri açısından tekrar incelendi. Bulgular: 74 hasta hiç peritonit geçirmezken, 42 hasta 1 kez, 16 hasta ≥2 kez peritonit geçirdi. Ortalama atak sayısı 2.31±0.47’ydi. SAPD hastalarında en sık peritonit etkeni Staphylococcus aureus ve Staphylococcus epidermidis idi. İki kez veya daha fazla peritonit geçiren hastaların ileri analizinde, bu hastalarda tekrarlayan peritonit risk faktörlerinden diyabetes mellitus, sekonder organ tüberkülozu ve amiloidoz bulunduğu belirlendi. Sonuçlar: Eşlik eden diyabetes mellitus, sekonder organ tüberkülozu ve amiloidoz tekrarlayan peritonit geçiren SAPD hastalarında önemli risk faktörleridir. Sonuçlarımız, tekrarlayan peritonit geçiren hastalarda, risk faktörlerinin dikkatle gözden geçirilmesi, (mümkünse) ortadan kaldırılması ve uygun şekilde tedavi edilmesi gerektiğini desteklemektedir.

Abstract

Objective: Ever since the introduction of peritoneal dialysis in the management of renal failure, complications related to technique, particularly peritonitis, have restricted its wider use and acceptance in continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) patients. In this study, we aimed to determine the frequency, most common causative agents and risk factors for peritonitis among our CAPD patients. Material and Methods: We included 132 CAPD patients (63 M, 69 F; age: 40.41±14.17 years, CAPD duration: 38.27±18.60 months) followed-up in our peritoneal dialysis center between January 1996-December 2003. Peritonitis was defined as the presence of organisms on gram stain or culture of peritoneal dialysis fluid, leukocytes greater than 100 cells/mm3, neutrophil count >50% of the dialysate or symptoms of peritoneal inflammation. The patients were divided into three groups according to the number of peritonitis attacks; Group I= No attacks of peritonitis; Group II= 1 attack of peritonitis; Group III= ≥2 attacks of peritonitis. The patients in Group III were further evaluated for the presence of underlying risk factors for the development of peritoneal infection. Results: We observed no attacks in 74 patients, 1 attack in 42 patients and ≥2 attacks in 16 patients. Mean number of attacks was 2.31±0.47. The major causative microorganisms of peritonitis in our CAPD patients were Staphylococcus aureus and Staphylococcus epidermidis. The further evaluation of the patients with ≥2 attacks revealed that concomitant diabetes mellitus, secondary organ tuberculosis, and amyloidosis came forward as underlying risk factors for repeated peritonitis. Conclusions: Concomitant diabetes mellitus, secondary organ tuberculosis, and amyloidosis were risk factors in CAPD patients with repeated episodes of peritonitis. Our results emphasize that in patients with repeated attacks; patients’ risk factors must be carefully evaluated, (if possible) eliminated, and appropriately treated.