Hışıltılı çocuklarda etyoloji ve demografik özelliklerin değerlendirilmesi

Korhan BİRGÜL,Nazan ALTINEL,Lida BÜLBÜL,Mustafa ŞAHİN,Sadık Sami HATİPOĞLU

Özet

Amaç: Çalışmamızda 0-5 yaş arasında, ilk atağı 1-18. aylarda olmak şartıyla, en az üç yineleyen hışıltı atağı geçiren hastalarda hışıltı etyolojisini ve risk faktörlerini belirlemek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çocuk Allerji Polikliniğimizde 2010-2012 yıllarında takibe alınan, 0-5 yaş arasında, ilk atağını 1-18. aylarda geçirmek şartıyla, en az üç yineleyen hışıltı atağı geçirmiş olan 239 hastanın laboratuvar tetkikleri, demografik özellikleri, atak tetikleyicileri hastane dosyalarından retrospektif olarak incelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya alınan 239 hastanın ilk hışıltı atağı geçirme yaşı ortalaması 7.69±4.72 ay, ilk atak yaşı 1-18 ay arasında bulunmuştur. Ortalama hışıltı atağı sayısı 6.74 saptanmıştır. Hastaların erkek/kız oranı 162/77 olarak erkek üstünlüğündedir. Gastroözofageal reflü 14 hastada (%5.9) saptanmıştır. Evde sigara kullanımı %56.9, evde rutubet %28.5, evcil hayvan %1.3 mevcuttur. Evlerin %25.9u soba, %74.1inin kalorifer ile ısındığı saptanmıştır. Ailede atopi öyküsü %46 hastada pozitif saptanmıştır. 239 hastanın 132sinde atopi araştırılmış olup 80ine (%33.5) deri prik testi, 52sine (%21.7) ise spesifik IgE uygulanmıştır. Deri prik testlerinde %45.6 akar, %32.9da ot polenleri, %31.6da ağaç polenleri, %6.3te hayvan epiteli, %1.3te yumurta duyarlılığı saptanmıştır. Spesifik IgE testi uygulanan 52 hastanın %40.4ünde (21 hasta) atopi saptanmıştır, bu tüm hastaların %8.7sini oluşturmaktadır. Spesifik IgE testi pozitif hastaların %26.9unda yumurta akı, %19.2sinde inek sütü, %11.5inde akar allerjisi saptanmıştır. Hışıltı atağı tetikleyici olarak 229 hastada (%95.8) hışıltı öncesinde soğuk algınlığı öyküsü saptanmıştır. Atopi saptanan ve saptanmayan hastaların klinik özellikleri ve aldıkları tedavi arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. Sonuç: Yineleyen hışıltısı olan çocuklarda etiyolojiyi araştırmak, erken tedavi ve prognoz açısından önemlidir. Atopi saptanan hışıltılı çocuklarda erken tedavi, bronşlarda gelişecek geri dönüşümsüz hasarı önlemede büyük önem taşımaktadır.

Abstract

Objective: In this study, we aimed to investigate wheezing etiology, risk factors of the patients who were 0-5 years of age and had at least 3 episodes of wheezing, in which the first episode is at 1-18 months of age. Material and Methods: The hospital files of 239 patients who were diagnosed as wheezy child, between 2010-2012, at Pediatric Allergy Department, were reviewed retrospectively. The laboratory findings, demographic features and attack triggers were recorded. Results: The mean age of first wheezing was 7.69±4.72 months, ranging from 1-18 months. The mean wheezing episode was 6.74. The male/female ratio was 162/77. Gastrooesophageal reflux was diagnosed in 14 (5.9%) patients. Exposure to smoke was 56.9%, dampness at home was 28.5%, pet at home was 1.3%. 25.9% of houses had stoves and 74.1% had central-heating. Family history for atopy was present in 46%. Atopy was investigated in 132 of 239 patients. Skin prick test was performed in 80 (33.5%) patients, and in 52 (21.7%) patients serum spesific IgE levels were investigated. According to skin prick tests, the patients were sensitive to 45.6% house dust mites, 32.9% grass pollens, 31.6% tree pollens, 6.3% animal danders and 1.3% egg white. 40.4% (21) of 52 patients that were tested with spesific IgE were found atopic, which is the 8.7% of the whole patients. In spesific IgE tests 26.9% were sensitive to egg-white, 19.2% to cows milk and 11.5% to house dust mites. Common cold was the major trigger of wheezing episode in 229 (95.8%) patients. No significant difference was found between the clinical features, progress and prescribed therapies in atopic and non-atopic patients in our study. Conclusion: Exploring the etiology of wheezy children is important for prognosis. Early treatment plays an important role to prevent irreversible damage in the airways of atopic wheezers.