Periampullary Regional Tumors, Pylorus Preserving Whipple Procedure and More Than 10-Year Survival

Periampuller bölge tümörlerinde uygulanan pilor koruyucu whipple ameliyatı ve 10 yıllık sağkalım

Özet

Introduction: This study analyzed factors affecting postoperative survival in patients with periampullary region tumors who underwent Whipple procedure and assessed survival of such patients more than 10 years. Method: Patients with periampullary pancreatic tumors who underwent Whipple procedure in the last 3 years were retrospectively analyzed. Survival rates were statistically analyzed using the Kaplan-Meier method, and compared by the log-rank test. Multivariate survival was analyzed using a Cox proportional hazards model. Results: Twenty-eight patients, 20 men and 8 women underwent surgery for periampullary tumor. There was no early mortality. Two patients had major and five had minor complications. One patient had chronic pancreatitis, one had duodenal gastrointestinal stromal tumor, and another had pancreatic neuroendocrine tumor while 25 of the patients had pancreatic, ampullary or choledochal adenocarcinoma. Postoperative survival was significantly longer in patients with ampullary than pancreatic cancer (p<0.001). Median survival rates of patients with stages I–IV tumors were 69.75, 33.80, 21.90 and 6.00 months, respectively (p<0.001). Overall survival was significantly longer in patients who received R0 resection (p<0.001) and in patients with node negative tumors (p=0.003). Survival rate was 13 folds lower in patients with portal vein resection (p=0.022). Conclusion: Despite improvements in diagnosis, surgery and adjuvant treatments, patients with periampullary tumors have a very low survival rate≥10 years, if they are histopathologically diagnosed with adenocarcinoma. Early diagnosis, extended resection and optimal adjuvant treatment are needed to extend patient survival.

Abstract

Giriş: Bu çalışmada periampuller bölge tümörü olan ve Whipple prosedürü uygulanan hastalarda postoperatif sağkalımı etkileyen faktörler analiz edildi ve bu hastaların 10 yıldan fazla hayatta kalma olasılıkları değerlendirdi. Yöntem: Son 3 yılda periampuller pankreas tümörü nedeniyle Whipple prosedürü uygulanan hastalar retrospektif olarak incelendi. Hayatta kalma oranları, Kaplan-Meier yöntemi kullanılarak istatistiksel olarak analiz edildi ve log rank testiyle karşılaştırıldı. Çok değişkenli sağ kalım, bir Cox orantılı risk modeli kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Periampuller bölgenin tümörü olan yirmi sekiz hasta (E/K:20/8) ameliyat edildi. Erken dönem mortalite gözlenmedi. İki hastada major, beşinde minör komplikasyonlar görüldü. Bir hastada kronik pankreatit, bir hastada duodenal gastrointestinal stromal tümör, bir hastada pankreatik nöroendokrin tümör, 25 hastada ise pankreatik, ampuller veya koledok adenokarsinomu vardı. Ampuller tümörü olan hastalarda postoperatif sağkalım pankreatik kansere göre anlamlı olarak daha uzun bulundu (p<0.001). Evre I-IV tümörlü hastaların medyan sağkalım oranları sırasıyla 69.75, 33.80, 21.90 ve 6.00 ay olarak saptandı (p<0.001). Genel sağkalım R0 rezeksiyon yapılan hastalarda ve lenf nodu negatif olan hastalarda anlamlı derecede daha uzun bulundu (p=0.003). Portal ven rezeksiyonu yapılan hastalarda sağkalım oranı 13 kat daha düşüktü (p=0.022). Sonuç: Tanı, cerrahi ve adjuvan tedavilerdeki gelişmelere rağmen, periampullar bölge tümörleri olan hastalar, histopatolojik olarak adenokarsinoma tanısı alırsa, 10 yıl üzerinde hayatta kalma oranları çok düşüktür. Hastanın yaşam süresini uzatmak için erken tanı, genişletilmiş rezeksiyon ve optimal adjuvan tedaviye ihtiyaç vardır.