Halk Hekimliğinden Diş Hekimliğine: 19. Yüzyılda Osmanlı Devletinde Dişçilik Mesleği (Erbab-ı Esnan)

From Folk Medicine to Odontology: Profession of Dentistry in the Ottoman Empire in the 19th Century (Erbab-ı Esnan)

Özet

Dişçilik mesleği Osmanlı devletinde tıbbın bir parçası olarak görülmemiş bu nedenle de genelde halk hekimleri tarafından yapılmıştır. 20. yüzyıl başlarında dişçilik mektebinin kurulmasıyla profesyonel ilk diş hekimleri yetiştirilmiştir. Ancak yetiştirilen dişçilerin sayılarının az olması nedeniyle ülkenin diş hekimi ihtiyacı tam olarak karşılanamamıştır. Bu nedenle de devlet tarafından halk hekimlerine geçici olarak, ''vekaleten diploma'' verilerek dişçilik mesleği hem yasal denetim altına alınmış hem de meslekten tam olarak anlamayan kişilerin dişçilik yapmasına engel olunarak toplum sağlığı korunmaya çalışılmıştır.

Abstract

The profession of dentistry was not seen as a part of medicine in the Ottoman Empire so, generally, done by the folk healer. In the beginning of 20th century, first professional dentists-odontologists- were trained with the foundation of the college of dentistry. Nevertheless, few numbers of educated dentists were not sufficient to meet the requirement of dentists in the country. Therefore ''vicarious diploma'' were given temporarily by the goverment to folk healers, thus the profession of dentistry both taken under legal supervision and strived to protect the health of society by preventing someone, who had done before, completely irrelevant to profession.