Anterior and Posterior Iliac Crest Bone Graft Donor Site Morbidities: A Comparing Retrospective Study

Anterior ve Posterior İliak Kanat Kemik Grefti Donör Bölge Morbiditeleri: Karşılaştırmalı Retrospektif Çalışma

Mehmet Ali TALMAÇ,Mehmet Akif GÖRGEL,Muharrem KANAR,Samet ERİNÇ,Ahmet Hamdi OLÇAR,Hacı Mustafa ÖZDEMİR

Özet

Objective: Autogenous bone grafts are frequently used in orthopedic surgery. The most common donor site for autogenous bone grafting is the iliac crest (IC). A number of complications have been reported after IC bone graft harvesting. The aim of this study was to compare anterior and posterior IC (AIC and PIC) harvesting site morbidities and postoperative subjective pain levels. Methods: Eighty-seven patients were included in the study. Grafts were harvested from the posterior IC in 21 patients and from the AIC in 66 patients. We retrospectively reviewed all patients’ preoperative demographics, types of graft obtained, scar dimensions (cm), and donor site complications. Pain level at harvesting site is evaluated with visual analog scale (VAS) score on a postoperative day 1, 7, 2 weeks, 4 weeks, 8 weeks, and final follow-up. Results: There was no statistically significant difference between the groups with respect to the preoperative demographics, types ratio of graft obtained, the mean follow-up time, complications ratio, and the mean VAS scores on 28, 56, and final follow-up. The mean VAS scores on 1, 7, and 14 in the ICA group were significantly higher than in the ICP group. The mean scar dimension of the ICP group was significantly higher than of the ICA group. Conclusion: The AIC and PIC are optimal donor sites for harvesting. There was no difference in perioperative and postoperative complications between the AIC and PIC donor sites. Autologous bone grafting from the PIC decreased pain at the donor site compared to the AIC for at least two postoperative weeks. However, the PIC donor site had a poorer cosmetic appearance.

Abstract

Amaç: Otojen kemik greftleri ortopedik cerrahide sıklıkla kullanılmaktadır. Otojen kemik grefti için en sık kullanılan verici bölge iliak kresttir (IC). IC kemik grefti alımından sonra birtakım komplikasyonlar bildirilmiştir. Bu çalışmanın amacı, anterior ve posterior IC (AIC ve PIC) donör bölge morbiditelerini ve postoperatif subjektif ağrı düzeylerini karşılaştırmaktır. Yöntemler: Çalışmaya 87 hasta dahil edildi. Greftler 21 hastada posterior IC ve 66 hastada AIC’den alındı. Tüm hastaların preoperatif demografik özellikleri, elde edilen greft tipleri, skar boyutları (cm) ve verici bölge komplikasyonları retrospektif olarak incelendi. Hasat bölgesindeki ağrı düzeyi, postoperatif 1. günde, 7. günde, 2. haftada, 4. haftada, 8. haftada ve son takipte visual analog skala (VAS) skoru ile değerlendirildi. Bulgular: Gruplar arasında ameliyat öncesi demografik özellikler, elde edilen greft tipleri, ortalama takip süresi, komplikasyon oranları, postoperatif 4. hafta, 8. hafta ve son takip VAS skoru ortalamaları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. AIC grubunda postoperatif 1. gün, 7. gün ve 2. hafta görsel analog skala skoru ortalamaları posterior IC grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksekti. Posterior IC grubunun ortalama skar boyutu, AIC grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti. Sonuç: AIC ve PIC, graft almak için en uygun donör bölgelerdir. AIC ve PIC verici bölgeleri arasında perioperatif ve postoperatif komplikasyonlar açısından fark yoktu. Posterior IC’den otolog kemik greftlemesi, en az postoperatif iki hafta AIC’ye kıyasla verici bölgedeki ağrıyı azaltmıştır. Bununla birlikte, posterior IC verici alanı daha kötü bir kozmetik görünüme sahipti.