The Predictive Value of Neutrophil-Lymphocyte Ratio in Disability of Gullain-Barrѐ Syndrome

Gullain-Barrѐ Sendromu’ndaki Özürlülükte Nötrofil-Lenfosit Oranının Prediktif Değeri

Özet

Objective: Neutrophil-lymphocyte ratio (NLR) has become a method used to determine the adverse outcome of many medical conditions. In this study, it was investigated that whether NLR could be used in predicting disability in Gullain-Barrѐ seyndrome (GBS) patients. Methods: Fifty GBS patients and 49 healthy volunteers were included in the study. NLR was calculated from neutrophil and lymphocyte counts in complete blood counts from all participants. The Hughes and Medical Research Council (MRC) sum scale were calculated at the time of admission and 3 months after the application from file records of all GBS patients. Whether or not there was a difference in NLR ratio between the patient and the healthy individuals and the relationship between NLR and disability scores were examined. Results: White blood cell, neutrophil and monocyte count and NLR were found to be significantly higher in GBS patients participating in the study than healthy volunteers. In addition, NLR was positively correlated with the Hughes score and negatively correlated with the MRC sum score calculated at the time of admission and three months after admission. Conclusion: This is the first study to examine the relationship between NLR and disability in GBS patients. In GBS patients, NLR can be employed as an easily accessible and inexpensive method for predicting disability.

Abstract

Amaç: Nötrofil-lenfosit oranı (NLR) pek çok medikal durumun sonuçlarını belirlemede kullanılan bir yöntem haline gelmiştir. Bu çalışmada Gullain-Barrѐ sendrom’lu (GBS) hastalarında özürlülüğü önceden belirlemede NLR’nin kullanılıp kullanılamayacağını araştırılmıştır. Yöntemler: Çalışmaya 50 GBS hastası ve 49 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Tüm katılımcılardan alınan tam kan sayımında nötrofil ve lenfosit sayılarından NLR hesap edildi. Tüm GBS hastalarının dosya kayıtlarından başvuru sırasında ve başvurudan 3 ay sonra Hughes ve Tıbbi Araştırma Komisyonu (MRC) toplam skoru hesaplandı. Hasta ve sağlıklılar arasında NLR oranı açısından fark olup olmadığı ve NLR ile özürlülük skorları arasındaki ilişki incelendi. Bulgular: Çalışmaya katılan GBS hastalarında toplam beyaz küre, nötrofil ve monosit sayısı ile NLR sağlıklı gönüllülere göre anlamlı olarak yüksek bulundu. Ayrıca NLR başvuru sırasında ve başvurudan üç ay sonra hesaplanan Hughes skoru ile pozitif, MRC toplam skoru ile ise negatif olarak korale bulundu. Sonuç: Bu çalışma GBS hastalarında NLR ile özürlülük arasındaki ilişkiyi inceleyen ilk çalışmadır. GBS hastalarında NLR özürlülüğü predikte etmede kolay ulaşılan ve ucuz bir yöntem olarak kullanılabilir.