Dergiler / Psikiyatri Psikoloji Psikofarmakoloji Dergisi / 1999 / Cilt: 7 - Sayı: 4
Mirtazapinin majör depresyon tedavisinde etkinliği
- Sayfa
- 274–279
- DOI
- —
Özet
Amaç: Bu çalışma; yeni bir antidepresan olan mirtazapinin depresyon tedavisinde etkinliğinin ve kabul edilirliğinin gözlemlenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Bu çalışma, 59 psikiyatri uzmanı tarafından takip edilen DSM-IV Majör Depresyon tanı kriterlerini karşılayan 926 hasta ile gerçekleştirildi. Veriler, hekimin mirtazapin ile tedavi ettiği hastaların gözlemlenmesinden elde edildi. Her hastaya tedaviye başlamadan önce sosyodemografik ve psikiyatrik bilgi formu, Hamilton Depresyon Skalası (HAMD) ve Klinik Global Değerlendirme (CGI) skalaları uygulandı. Çalışmaya HAMD skoru en az 14 olan vakalar dahil edildi. Hastalar, 1, 3 ve 6. haftalarda HAMD ve CGI skalaları ile değerlendirildi, vital bulgu ve kilo takibi yapıldı, yan etki formu ve birlikte kullanılan ilaçlar kaydedildi. Mirtazapin dozu 15-45 mg/gün 6 hafta süre ile uygulandı. Bulgular: 6 hafta sonunda mirtazapin ile tedavi edilen hastaların yaklaşık %99'unda HAMD ve CGI skalaları ile yapılan değerlendirmede belirgin düzelme saptandı. Tedavi süresince en sık bildirilen yan etkiler; sedasyon, iştah ve kilo artışıdır. Sedasyon grubu yan etkilerin oranı tedavinin ilk haftasında %10 iken 6. haftanın sonunda %3'e düşmüş olması bu yan etkiye hızla tolerans geliştiğini göstermektedir. Ortalama kilo artışı ise 1.5 kg'dır. Bu kilo artışının depresyonun iyileşmesine bağlı olduğu düşünülebilir. Tartışma: Mirtazapin'in majör depresyon tedavisinde etkin olduğu, terapötik etkisinin 1. hafta sonunda başladığı ve kabul edilirliğinin yüksek olduğu gözlenmiştir.
Abstract
Objective: This study examined the efficacy of mirtazapine in the management of major depression in daily practice of Turkey. Methods: We have recruited 926 inpatients and outpatients of both sexes, older than 18 years with DSM-IV major depressive disorder who had 14 or greater score on the 17 item HAMD scale. The 17 item Hamilton Rating Scale of Depression (HAM-D-17) and the Clinical Global Impression Severity (CGI-S) scale were used to assess efficacy. Mirtazapine were used in flexible dosing between 15 mg and 45 mg daily. Clinical efficacy were assessed in the baseline, 1 st, 3 rd and 6th weeks. Tolerability was assessed by registering treatment-emergent adverse events. Results: Significant reduction overall in the HAM-D and CGI-S that were seen as early as week 1 [Baseline vs 1 st week: HAMD: 26.80 + 7.04 to 18.51 + 8.30 (p<0.001); CGI-S: 3.50 + 1.02 to 2.72 + 1.19 (p<0.001)] 1st week vs 3rd week: [HAM-D: 18.51 + 8.30 to 11.65+6.68 (p<0.00l); CGI-S: 2.72 + 1.19 to 1.70 + 1.15 (p<0.001)]. ) 3 rd week vs 6 th week: [HAM-D: 11.65 + 6.68 to 7.15 + 5.45 (p<0.001); CGI-S: 1.70 + 1.15 to 0.88 + 1.05 (p<0.001)(. The two most frequently reported adverse events were increased apetite/weight gain and sedation cluster. Sedation cluster (sedation + drowsiness + somnolence + dizziness): 1 st week was %10.54, 3 rd week was %5.65 and 6 th week was 3.54. Increased apetite/weight gain: 1 st week was %5.l6, 3 rd week was %5.65 and 6 th week was %4.77. Conclusion: Mirtazapine was effective and well-tolerated treatment in everyday clinical practice. Our results are in line with previously reported double blind randomized studies of mirtazapine.