Ted Hughes’un “Hawk Roosting” Şiirinin Ekoeleştiri ile Okunması

Özet

Doğa ve hayvan şiirleriyle tanınan Ted Hughes yazdığı çocuk hikayeleri, oyunları, denemeleri, mektupları ve çevirileri ile 20. Yüzyıl İngiliz edebiyat tarihinde önemli bir yere sahiptir. Doğanın muazzam güçleri, hayvanların dünyası ve endüstriyelleşme sonrasında çevrenin ve toplumun durumu şairin ilgisini çeken konulardır. Tasvir ettiği doğal çevrenin anlık tecrübelerini anlatan şair, şiirlerindeki sözcük seçimi ve dildeki kontrollü tutumu, vahşet ve karmaşa içindeki doğal ortama bir nevi düzen getirir. Hughes’un doğal yaşamla ilgili yoğun içgörüsünü içeren “Hawk Roosting” eserinin okunmasında fiziksel çevre ve edebiyat arasındaki ilişkiyi inceleyen ekoeleştiri yaklaşımı seçilmiştir. Bu çalışma şairin “Hawk Roosting” şiirinde doğadaki şiddet ve düzen konularını tüneyen bir şahinin kendi yaşam alanında günlük yaşadıklarını gözlemleyerek anlatmaktadır. Doğal düzene uyumlu olarak şahin iç güdüleriyle hareket etmektedir.

Abstract

Best known for his nature and animal poetry, Ted Hughes (1930-98) has an important place in the history of twentieth century English literature with his poems, stories for children, plays, essays, letters and translations. He has been fascinated with the forces of nature, the world of animals and the challenges of postindustrial society. His diction and controlled language give a sense of order to the violent and chaotic natural world, drawing attention to the immediate experiences. Ecocriticism, “the study of the relationship between literature and physical environment” (Glotfelty:1996, xviii) is chosen for reading “Hawk Roosting” since this poem presents Hughes’s intense insights into the natural world. This article exemplifies the ways in which Hughes explores both violence and order in nature through the daily experiences of a hawk in its own habitat. The hawk acts in an instictive manner in line with the natural order.