“Avrupa Birliği’ne Üyelik Sürecinde Türk Kamu Yönetimi”

References (76)

1. ABGS (2008), http://www.abgs.gov.tr/, (Erişim Tarihi:02.02.2008)
2. AKDOĞAN, A. Argun (2004), “Uygulama Açısından Türkiye’de Kamu Yönetimi Reformu”,
3. Amme İdaresi Dergisi, 37(4). AL, Hamza (2004), “Türk Kamu Yönetiminde Liberal ve Postmodern Esintiler: Kamu Yönetimi
4. Temel Kanunu Tasarısı”, Amme İdaresi Dergisi, 37/4. AVRUPA BİRLİĞİ AVRUPA KOMİSYONU TÜRKİYE TEMSİLCİLİĞİ (2000), 2000 Yılı
5. Genişleme Stratejisi, Ankara, ss.13-23. AYKAÇ, Burhan (2003), “Yönetimin İyileştirilmesi ve Örgütsel Değişim”, Türkiye’de Kamu
6. Yönetimi, (Ed. B.Aykaç, Ş.Durgun, H.Yayman, Yargı Yayınları, Ankara. AYKAÇ, Burhan ve Diğerleri (2003), “Türkiye’de İdari Reform Hareketlerinin Eleştirel Bir
7. Tahlili”, G.Ü., İ.İ.B.F. Dergisi, S.2003/2.
8. BALCI, Asım (2004), “Türk Kamu Yönetimi Sisteminin AB Normlarına Uyumlaştırılması”,
9. Avrupa Birliği Sürecinde Türkiye, Uzun, T., ve Özen, S.,(ed), Seçkin Yayıncılık, Ankara. BENINGTON,, J. and HARVEY, J. (1999), “Networking in Europe” The New Management of
10. British Local Governance, Gery Stoker (ed.), Macmillan Pres, London. BEŞE, E., (2003), “Avrupa Birliği’nin Adalet ve İçişleri Politikası”, Avrupa Birliği: Ortak
11. Politikalar ve Türkiye, (Ed.:M. Kar, H, Arıkan), Beta Yayınevi, İstanbul. BORATAV, Korkut (1997), ”Ekonomi ve Küreselleşme”, Küreselleşme, (Ed.: Işık Kansu), İmge Yayını, Ankara.
12. BOUDREAU, Julie-Anne (2003), “The Politics of Territorialization: Regionalizm, Localism and Other Isms… The Case of Montreal”, Journal of Urban Affairs, 25/2, pp.179-199.
13. BOZKURT, Ömer (2002), “Avrupa Birliği Süreci ve Kamu Yönetimi”, Küreselleşme ve Avrupa
14. Birliği Sürecinde Türk Kamu Yönetimi Sempozyumu, Türk Parlamenterler Birliği, Ankara. BRUSIS, M. 2003, “Institutional Culture, Party Government or Europeanisation? Explaining
15. Executive Change in Bulgaria , the Czech Republic and Hungary”, Paper Presented at DVPW- Kongress, 22.05.2003, Mainz.
16. CAN, H., ÖZEN, Ç., (2007), “Zor Ya da Zoraki Aday: Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne Tam Üyelik
17. Süreci”, Türkiye-AB İlişkileri, Efegil, E., Erol, M.S., (ed), Orion Yayını, Ankara. CAN, H., (2007), “Türkiye’nin Avrupa Birliği ile Bütünleşme Sorunları”, Türkiye AB İlişkileri ,(Ed.; Efegil, E.,Erol, M.S), Orion Yayını, Ankara.
18. ÇAKMAK, D., (2007), “Türk Kamu Yönetimi Sisteminin AB İlkelerine Göre Yeniden
19. Yapılandırılması: Merkeziyetçilikten Adem-i Merkeziyetçiliğe”, http://mail.google.com/mail/?ui=1&realattid=f_f9gtwbfl&attid=0.1&disp=vah&view=att&th=1167 b6858235e0ff ,(Erişim Tarihi: 26.11.2007)
20. DAVUTOĞLU, Ahmet (1998), ”Uluslararası İlişkilerdeki Gerilim Alanları ve 21. Yüzyıl İle İlgili
21. Projeksiyonlar”, Yeni Türkiye Dergisi, Yıl:4, S.19. DPT (2004), Türkiye’nin AB’ne Katılım Sürecine İlişkin 2004 Yılı İlerleme Raporu, DPT Yayını, Ankara.
22. DPT (1995), 7. Beş Yıllık Kalkınma Planı, DPT Yayını, Ankara.
23. DPT (2000), 8. Beş Yıllık Kalkınma Planı, DPT Yayını, Ankara.
24. DRUCKER, Peter F. (1994), Kapitalist Ötesi Toplum (Çev. B.Çorakçı), İnkılap Yayınevi, İstanbul.
25. DURRSCHMIDT, Jorg (2002), “Multiple Agoras: Local and Regional Environmental Policies
26. Between Globalization and European Pathways of Transformation”, Innovation, 15/3, pp.193- 208. EROĞUL, Cem (1997), ”Ulus-Devlet ve Küreselleşme”, Küreselleşme(Editör: I. Kansu), İmge Yayını, Ankara.
27. HARPER’S MAGAZINE (1998), Global Roulette, June, Vol. 296.
28. EROL, Kemal (1995), “Gönüllü Kuruluşların Türk Hukuk sistemindeki Yeri ve Avrupa Birliği
29. Mevzuatı İle Karşılaştırmalar”, Gönüllü Kuruluşlar Konferansı (28-29 Mart 1995), Türkiye
30. Çevre Vakfı Yayını, Ankara. ERYILMAZ, Bilal, (1995), "Yerel Yönetim Sendromu", Yeni Türkiye, S.4, Haziran.
31. GIDDENS, Anthony (2000), Elimizden Kaçıp Giden Dünya, (Çev. O. Akınhay), Alfa Yayını,
32. GOLDSMITH, M.J.F, KLAUSEN, K.K. (1997), European Integration and Local Government,
33. Edward Elgar, Cheltenham. GÖKDERE, A., (1991), Gümrük Birliği Açısından Avrupa Topluluğu ve Türkiye İlişkileri, Ankara.
34. GÖRMEZ, Kemal (2000), “Demokratikleşme Açısından Merkezi Yönetim- Yerel Yönetim
35. İlişkileri”, G.Ü İ.İ.B.F Dergisi, S.4, ss.81- 88. GÖRMEZ, Kemal, (1997), Yerel Demokrasi ve Türkiye, Vadi Yayını, Konya.
36. GÜVEN, E., (2002), “Üçüncü Sunuş”, Küreselleşme ve Avrupa Birliği Sürecinde Türk Kamu
37. Yönetimi Sempozyumu, Türk Parlamenterler Birliği, Ankara. HEPER, Metin (1974), Bürokratik Yönetim Geleneği, ODTÜ Yayını, Ankara.
38. HUGHES, Owen E. (2003), Public Management and Adminbistration, Third Edition, Macmıllen Press, London.
39. JOHN, Peter (2000), “The Europeanisation of Sub-national Governance”, Urban Studies, Vol. 37, No:5-6, pp.877- 894.
40. KAIZER, Karl (2001), “Demokrasi Sorunu Olarak Küreselleşme”, (Çev. F.Timur), Türkiye ve Siyaset Dergisi,,Eylül.
41. KELEŞ, Ruşen (1994), Yerinden Yönetim ve Siyaset, Cem Yayını, İstanbul.
42. KÖSECİK, Muhammet (2002), “Avrupa Birliği’nin Bütünleşmesi Sürecinde Yerel Yönetimler”
43. AB Bütünleşme Sürecinde Türkiye’de Yerel Yönetimler (Edit: B.Parlak, H.Özgür), Alfa Yayını, stanbul, ss.1-38. KÖSECİK, M., ÖZGÜR, H. (2005),”Yerel Yönetimlerde Reform:Geleneksel Modelin Değişim
44. Süreci”, Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-1, Özgür H.,Kösecik M.(ed), Nobel Yayını, Ankara. LAURENCE, E. LYNN, Jr. (2001), Public Management, Sage Publications, Chicago.
45. NAISBITT, John (1997), Megatrendler: Asya, (Çev. U.Kaplan), Altın Kitaplar Yayını, İstanbul.
46. OECD, 1998a, (Erişim Tarihi:15.01.2008).
47. OECD, 1998b, “European Principles for Public Administration”, SIGMA Papers No.27, http://www.oecd.org/puma/simaweb (15.01.2008)
48. OHMAE, Kenichi (1996), Ulus Devletin Sonu: Bölgesel Ekonomilerin Yükselişi, (Çev. Z.
49. Dicleli), T. Henkel Dergisi Yay, İstanbul. ÖKMEN, Mustafa (2003), Kent, Çevre ve Globalleşme, Alfa Yayını, İstanbul.
50. ÖKMEN, Mustafa, (2005)a, “Küreselleşme Sürecinde Yerelleşme Eğilimleri ve Yerel Yönetimler”,
51. Yerel Yönetimler Üzerine Güncel Yazılar-1 (Edit: H.Özgür, M.Kösecik), Nobel Yayını, Ankara, ss.539-564. ÖKMEN, Mustafa (2005)b, “Küresel Sistem, Demokratikleşme-Yerelleşme Dinamikleri ve Yerel
52. Demokrasi”, Küreselleşme ve Yerelleşme (Editör: Kemal Görmez), Odak Yayını, Ankara. ÖKMEN, M., YILMAZ, A., (2006), “AB Uyum Sürecinde Kamusal Örgütlerin Dönüşümü: Temel
53. Nitelikler, Sorunlar ve Projeksiyonlar”, Uluslararası “AB Müzakere Sürecinde Türkiye'nin Sosyo-Ekonomik ve Siyasi Yapısındaki Değişim ve Dönüşümler “ Sempozyumu Bildirileri, 16- Mart 2006 – Kütahya, ss. 374-386.
54. ÖKMEN, Mustafa, (2006), “Uyum Sürecinin İdari- Politiği: Avrupa Birliği ve Türkiye
55. Perspektifinde Küreselleşme- Yerelleşme Dinamikleri”, H.Özgür, B.Parlak (Edit.), Avrupa Perspektifinde Yerel Yönetimler, Alfa Aktüel Yayını, İstanbul, ss.43- 106. ÖKMEN, Mustafa (2008), “Türkiye’de Merkezi Yönetim- Yerel Yönetim İlişkileri ve Yerel
56. Yönetimlerin Yeniden Yapılandırılması”, Türkiye’de Yerel Yönetimler (Edit. R.Bozlağan, Y. Demirkaya), Nobel Yayını, Ankara. ÖMÜRGÖNÜLŞEN, Uğur (2003), “Kamu Sektörünün Yönetimi Sorununa Yeni Bir Yaklaşım,
57. Yeni Kamu İşletmeciliği, Çağdaş Kamu Yönetimi-1, Acar M.,Özgür H.(ed), Nobel Yayını, Ankara. ÖNER, Şerif (2002), “Globalleşme Sürecinde Yerellik: Demokratik ve Katılımcı Yerel Yönetimin
58. Kurumsallaşması”, AB Bütünleşme Sürecinde Türkiye’de Yerel Yönetimler (Edit: B.Parlak, H.Özgür), Alfa Yayını, İstanbul. PARLAK, B., SOBACI, Z. (2005), “Kamu Yönetimi: Ulusal ve Global Perspektifler”, Alfa Yayını,
59. PARLAK, Bekir (2002), “Avrupa Birliği Perspektifinden Merkezi Yönetim- Yerel Yönetim
60. İlişkileri”, AB Bütünleşme Sürecinde Türkiye’de Yerel Yönetimler (Edit: B.Parlak, H.Özgür), Alfa Yayını, İstanbul, ss.39-72. SAYGILIOĞLU, Nevzat (2002), Etkin Devlet: Kurumsal Bir Tasarı ve Politika Önerisi,
61. Sabancı Üniversitesi, İstanbul, s.223 SHATKIN, Gavin (2000), “Obstacles to Empowernent Local Politics and Civil Society in
62. Metropolitan Manila, The Philippines”, Urban Studies, 37/12. SMITH, Peter J. (2001),“The Impact of Globalization on Citizenship. Decline or Renaissance?”,
63. Journal of Canadian Studies, Spring. SOYSAL, Mümtaz (1994), Cumhuriyet Gazetesi, 24 Aralık.
64. ŞAYLAN, Gencay (1997), ”Küreselleşmenin Gelişimi”, Küreselleşme, (Editör: I. Kansu) İmge Yayını, Ankara.
65. TESEV (2000), “Türkiye’de Yerel ve Merkezi Yönetimlerde Hizmetlerden Tatmin, Patronaj
66. İlişkileri ve Reform”, http://www.tesev.org.tr/projeler/projedevletrefrapor.php (09.03.2008).
67. TEKELİ, İ., İLKİN, S. (2005), Avrupa Birliği Türkiye ve Yerellik, 2. Baskı, İstanbul.
68. TOPRAK, Zerrin (2000), “Yönetim Stratejilerindeki Gelişmeler”, T.İ. Dergisi, S. 426, Mart.
69. TRITTIN, Jürgen (2004), “The Role of the Nation State in International Environmental Poicy”,
70. Global Environmental Politics, 4:1, February, pp. 23-28. TÜSİAD (1995), Yerel Yönetimler, Sorunlar ve Çözüm Önerileri, TÜSİAD Yayını, İstanbul.
71. WALD (2003), AB Yerel Güncel, Avrupa Birliği Sürecinde Yerel Yönetimler, İstanbul.
72. Türkiye’de Yerel Yönetimler (Edit: B.Parlak, H.Özgür), Alfa Yayını, İstanbul, ss.73-98. WALTER, J. KICKERT, M. (2005), “Dıstınctıveness In The Study Of Publıc Management In
73. Europe”, Public Management Review, Vol. 7 Issue 4, pp.537- 563
74. YAŞAMIŞ, F. Demir (1997), “Kamu Yönetimi Kuramında ve Uygulamasında Yeni Gelişmeler:
75. “Admınıstratıon’dan Management’a”, T.İ.D, S.417, Aralık. YAŞAMIŞ, Firuz D. (1995), Çevre Yönetiminin Temel Araçları, İmge Yayını, Ankara.
76. YILMAZ, Osman (2001), Kamu Yönetimi Reformu: Genel Eğilimler ve Ülke Deneyimleri, DPT Yayını, Ankara.