SavedAdd your journal

Journals / Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi / 2026 / Cilt: 17 Sayı: 2

Bibliometric Analysis Based on Web of Science of Studies on Crisis Communication and Social Media

Kriz İletişimi ve Sosyal Medya Üzerine Yapılan Çalışmaların Web of Science Tabanlı Bibliyometrik Analizi

Betül Çepni Şener

Pages
484–499
Publication Date
2026-06-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Abstract

In recent years, the effective and widespread use of social media has transformed these platforms into strategic communication tools for brands. Social media allows companies to directly reach their target audiences, establish fast and effective interaction with consumers, influence consumer preferences, and shape market trends. In this regard, systematically examining the academic studies focused on the integration of crisis communication and social media is of great importance for understanding the research trends in the field. This study uses bibliometric analysis to constitute an extensive map of the academic literature on crisis communication and social media. Within the scope of the study, various types of academic works published in the Web of Science database between 2010 and 2025 were analyzed to identify emerging scientific trends related to crisis communication and social media, as well as potential future research topics. The findings indicate that studies related to crisis communication and social media are concentrated during global crisis periods, that more research on these topics is produced in developed countries, and that crisis communication and social media are intensively researched in social science disciplines such as communication and business. In addition, the findings indicate that crisis communication and social media are increasingly becoming an interdisciplinary field of study and that crisis situations are of academic interest.

Özet

Son yıllarda sosyal medyanın etkin ve yaygın kullanımı, markalar için bu mecraları stratejik bir iletişim aracı haline getirmiştir. Sosyal medya platformları, markaların hedef kitlelerine doğrudan ulaşmasını, tüketicilerle hızlı ve etkili bir etkileşim kurmasını, tüketici tercihlerini şekillendirmesini ve pazar eğilimlerini yönlendirmesini mümkün kılmaktadır. Bu bağlamda, kriz iletişimi ve sosyal medya entegrasyonuna yönelik bilimsel çalışmaların sistematik bir şekilde incelenmesi ve alandaki araştırma eğilimlerinin ortaya konulması büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada, kriz iletişimi ve sosyal medya konularına ilişkin akademik literatürün kapsamlı bir haritasını çıkarmak amacıyla bibliyometrik analiz yöntemi kullanılmıştır. Çalışma kapsamında, Web of Science veri tabanında 2010-2025 yılları arasında yayımlanan farklı türdeki akademik eserler analiz edilerek kriz iletişimi ve sosyal medya ile ilgili gelişen bilimsel eğilimler ve gelecekte araştırma yapılabilecek konular belirlenmeye çalışılmıştır. Elde edilen bulgular, kriz iletişimi ve sosyal medya ile ilgili çalışmaların küresel kriz dönemlerinde yoğunlaştığını, gelişmiş ülkelerde daha fazla bu konulara ilişkin araştırmaların üretildiğini ve iletişim, işletme gibi sosyal bilimler disiplinlerinde de kriz iletişimi ve sosyal medya ile ilgili çalışmaların yoğun olarak araştırıldığını göstermektedir. Bunun yanı sıra bulgular, kriz iletişimi ve sosyal medyanın giderek artan bir şekilde disiplinlerarası bir çalışma alanı haline geldiğini ve kriz durumlarının akademik bağlamda ilgi çekici olduğunu göstermektedir.

Keywords
🔖

Cite This Article

Şener, B. Ç. (2026). Bibliometric Analysis Based on Web of Science of Studies on Crisis Communication and Social Media. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, Cilt: 17 Sayı: 2, 484–499. https://ajindex.com/articles/1066441

📄 Full Text PDF Viewer

References (37)

  1. Açıkgöz, F. Y. (2025). Krizlerin kurumsal itibar üzerindeki etkileri: Patiswiss örneği. Yönetim Bilimleri Dergisi, 23(55), 359-381. doi: 10.35408/comuybd.1532544
  2. Ağca, A. T. (2021). Sosyal medyada kriz yönetimi: Dardanel krizinin durumsal kriz iletişimi modeline göre incelenmesi. Kocaeli Üniversitesi İletişim Fakültesi Araştırma Dergisi, (18), 170-193.
  3. Ahmad, M., Farrukh, M., Wafik, H. A., & Gabriel, P. A. (2025). Crisis communication strategies in the age of social media: The case of volunteered geographic information. In Impact of Digitalization on Communication Dynamics (pp. 191-214). IGI Global Scientific Publishing.
  4. Alexander, D. E. (2014). Social media in disaster risk reduction and crisis management. Science and engineering ethics, 20, 717-733. doi: 10.1007/s11948-013-9502-z
  5. Alsharif, A. H., Salleh, N. Z. M. D., & Baharun, R. (2020). Bibliometric analysis. Journal of Theoretical and Applied Information Technology, 98(15), 2948-2962.
  6. Aydın, B., & İnce, E. (2024). Kamu yönetiminde kriz yönetimi ve kriz iletişimi. Journal of West European Social Sciences, 1(1), 31-38.
  7. Babatunde, K. A. (2022). Public relations and social media for effective crisis communication management. Jurnal Bina Praja, 14(3), 543-553. doi: 10.21787/jbp.14.2022.543-553
  8. Bruns, A. (2020). Crisis communication. In The media and communications in Australia (pp. 351-355). Routledge.
  9. Clark, E. (2012). Why Social Media? In. Social media, crisis communication, and emergency management: Leveraging Web 2.0 technologies. (Ed. Connie M. White). New York: CRC press.
  10. Coombs, W. T. (2015). The value of communication during a crisis: Insights from strategic communication research. Business Horizons, 58(2), 141-148. doi: 10.1016/j.bushor.2014.10.003
  11. Coombs, W. T., & Holladay, S. J. (2002). Helping crisis managers protect reputational assets: Initial tests of the situational crisis communication theory. Management Communication Quarterly, 16(2), 165-186. doi: 10.1177/089331802237233
  12. Çetin, M., & Toprak, Y. E. (2016). Kriz iletişimi ve sosyal medya: Emisyon krizinde Volkswagen’in Facebook kullanımı. Selçuk İletişim, 9 (3): 54-68. doi: 10.18094/si.51665.
  13. Çıkın, M. (2024). Küresel müzakerenin yeni formu dijital aktivizm. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  14. Dirik, D., Eryılmaz, İ., & Erhan, T. (2023). Post-truth kavramı üzerine yapılan çalışmaların VOSviewer ile bibliyometrik analizi. Sosyal Mucit Academic Review, 4(2), 164-188. doi: 10.54733/smar.1271369
  15. Eriksson, M. (2018). Lessons for crisis communication on social media: A systematic review of what research tells the practice. International Journal of Strategic Communication, 12(5), 526-551. doi: 10.1080/1553118X.2018.1510405
  16. Fasinu, E. S., Olaniyan, B. J. T., & Afolaranmi, A. O. (2024). Digital diplomacy in the age of social media: Challenges and opportunities for crisis communication. African Journal of Social Sciences and Humanities Research, 7(3), 24-38. doi: 10.52589/AJSSHR0TOOED5F
  17. Gjøstein, C. N., & Tvinnereim, J. A. (2024). Crisis communication and the role of social media: The 2023 rhodes wildfire (Master’s thesis) Universitetet i Stavanger, Norway.
  18. Imani, B., Mirezati, S. Z., & Saberi, M. K. (2019). A bibliometric analysis of international journal of nursing studies (1963–2018). Library Philosophy and Practice, 1-15.
  19. Kalaycı, B. N. (2017). Sosyal medyada kriz iletişimi; Turkcell örneği. I. International Conference on New Trends in Communication. 331-341.
  20. Keleş, Y. (2015). İnsan kaynakları yönetiminin tarihi gelişimi. E. Pelit (Ed), Turizm işletmelerinde insan kaynakları yönetimi içinde (ss. 17-43). Ankara: Grafiker Yayınları.
  21. Kwok, L., Lee, J., & Han, S. H. (2022). Crisis communication on social media: What types of COVID-19 messages get the attention?. Cornell Hospitality Quarterly, 63(4), 528-543. doi: 10.1177/1938965521102814
  22. Li, Y., & Kapucu, N. (2025). Determinants of the use of social media in crisis communication: An analysis of microblogging by Chinese local government. International Journal of Public Administration, 48(2), 100-114. doi: 10.1080/01900692.2024.2316130
  23. Liu-Lastres, B., Guo, Y., & Liu, H. (2024). Hotel crisis communication on social media: Effects of message appeal. Anatolia, 35(1), 56-66. doi: 10.1080/13032917.2022.2119590
  24. Malecki, K. M., Keating, J. A., & Safdar, N. (2021). Crisis communication and public perception of COVID-19 risk in the era of social media. Clinical infectious diseases, 72(4), 697-702. doi: 10.1093/cid/ciaa758
  25. Mamiashvili, P. (2023). Crisis communication and social media-how to prepare for crises. Conferencea, 22-26.
  26. Noor, N., Okhai, R., Jamal, T. B., Kapucu, N., Ge, Y. G., & Hasan, S. (2024). Social-media-based crisis communication: Assessing the engagement of local agencies in Twitter during Hurricane Irma. International Journal of Information Management Data Insights, 4(2), 100236. doi: 10.1016/j.jjimei.2024.100236
  27. Norazan, S. S., Saahar, S., & Adnan, W. H. (2024). Social media as mediator in crisis communication and reputation management during Malaysia’s covid-19 Pandemic. Quantum Journal of Social Sciences and Humanities, 5(5), 97-108. doi: 10.55197/qjssh.v5i5.431
  28. Özdemir, E. K. (2024). Bütünleşik pazarlama iletişim aracı olarak sosyal medyanın kurumsal itibar yönetiminde kullanımı: Halkla ilişkiler yöneticilerinin algıladıkları fırsat ve riskler. The Journal of International Scientific Researches, 9(3), 197-215. doi: 10.23834/isrjournal.1548045
  29. Park, J., Cha, M., Kim, H., & Jeong, J. (2012). Managing bad news in social media: A case study on Domino’s pizza crisis. 6(1). Proceedings of the Sixth International AAAI Conference on Weblogs and Social Media.pp.282-289. doi: 10.1609/icwsm.v6i1.14273
  30. Passas, I. (2024). Bibliometric analysis: The main steps. Encyclopedia, 4(2). doi: 10.3390/encyclopedia4020065
  31. Roshan, M., Warren, M., & Carr, R. (2016). Understanding the use of social media by organisations for crisis communication. Computers in Human Behavior, 63, 350-361. doi:10.1016/j.chb.2016.05.016
  32. Schneider, V. (2024). Laughing Through the Crisis: Consumer Perceptions of Humor in Social Media Crisis Communication. (Master Thesis) Erasmus University Rotterdam, Netherlands.
  33. Veil, S. R., Buehner, T., & Palenchar, M. J. (2011). A work‐in‐process literature review: Incorporating social media in risk and crisis communication. Journal of Contingencies and Crisis Management, 19(2), 110-122. doi: 10.1111/j.1468-5973.2011.00639.x
  34. Web of Science (2025). Web of Science/analyze results. https://www.webofscience.com/wos/woscc/summary/946b3c3f-5081-40e4-832a-8006e61f2d0d-015a668194/relevance/1 (Erişim tarihi: 23.03.2025).
  35. Yao, L., Ngai, C. S. B., Singh, R. G., & Chen, F. (2024). Social media users’ engagement with fear appeal elements in government’s health crisis communication via state-owned media. Journal of Health Communication, 29(8), 524-537. doi: 10.1080/10810730.2024.2378338
  36. Zan, B. U. (2019). Doğrudan atıf, ortak atıf ve bibliyografik eşleşme yaklaşımlarına dayalı olarak araştırma alanlarının değerlendirilmesi. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 14(2), 501-516.
  37. Zhao, X. (2022). Toward more valid and transparent research: A methodological review of social media and crisis communication. Social media and crisis communication, 386-397.