SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 19 Sayı: 3

Yöneticinin Hazine Dairesi: İtibar Yönetimi Selim-Nâmeler Ekseninde İtibar Yönetimine Bakış

Şahin Karasar
Meltem Çiçek
Pages
97–114
Publication Date
2019-09-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Disiplinler arası bir yaklaşımla Selim-Nâme’ler üzerine daha önce benzer bir çalışma yapılmadığından araştırmanın literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.  

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Halkla İlişkiler faaliyetlerinin bel kemiği olan itibar yönetimi, “güven” üzerine tesis ettiği saygınlık sayesinde marka değerini arttıran unsurların başında gelmektedir.
📊
Key Findings & Data:İtibar yönetimi çatısı altında şekillenen bu çalışma, edebiyat eseri aracılığıyla Osmanlı Döneminde Halkla İlişkilerin varlığına dikkat çekmeyi ve Selim-Nâme türünde yazılan eserlerin bir Halkla İlişkiler aracı olarak da değerlendirilebileceğini ortaya koymayı amaçlar.
💡
Conclusion & Impact:Disiplinler arası bir yaklaşımla Selim-Nâme’ler üzerine daha önce benzer bir çalışma yapılmadığından araştırmanın literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.  
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İtibar yönetimi · Halkla İlişkiler · Yavuz Sultan Selim

Özet

Halkla İlişkiler faaliyetlerinin bel kemiği olan itibar yönetimi, “güven” üzerine tesis ettiği saygınlık sayesinde marka değerini arttıran unsurların başında gelmektedir. İtibar yönetimi çatısı altında şekillenen bu çalışma, edebiyat eseri aracılığıyla Osmanlı Döneminde Halkla İlişkilerin varlığına dikkat çekmeyi ve Selim-Nâme türünde yazılan eserlerin bir Halkla İlişkiler aracı olarak da değerlendirilebileceğini ortaya koymayı amaçlar. Edebiyat eseriyle,  tarihî olaylar hakkında bilgi vermek, itibarı yönetmek için sıklıkla tercih edilen bir yoldur. Yöneticilerin icraatlarının paylaşıldığı; Orhun Yazıtları ve bunun gibi birçok eserde bu izler görülür. Çalışmada; bu noktadan hareketle  Yavuz Sultan Selim döneminde yazılan Selim-Nâme’ler, Sultan Selim’in yönetim becerileri ekseninde itibar yönetimi bağlamında yorumlanmıştır. Ö rneklemde yer alan Selim-Nâmede; I.Selim’in şehzadelik günleri, yöneticilik özellikleri, tahta çıkışı, savaşları ve zaferleri ayrıntılı olarak anlatılarak kamuoyu, dönem hakkında bilgilendirilmiş; olayların neden ve sonuç ilişkileri ortaya konulmuştur. Tüm bunlar, Selim-Nâmeler’in  itibar yönetimi ekseninde adı konulmamış bir Halkla İlişkiler çalışması gerçekleştirdiğini düşündürmektedir. Çalışmanda; Celal-zâde Mustafa tarafından kaleme alınan Selim-Nâme incelenerek eser, Machiavelli’nin Prens eserinde yer alan yöneticilik özellikleri noktasında betimleme yöntemiyle yorumlanmıştır. Disiplinler arası bir yaklaşımla Selim-Nâme’ler üzerine daha önce benzer bir çalışma yapılmadığından araştırmanın literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.  

🔖

Cite This Article

Karasar, Ş., Çiçek, M. (2019). Yöneticinin Hazine Dairesi: İtibar Yönetimi Selim-Nâmeler Ekseninde İtibar Yönetimine Bakış. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 19 Sayı: 3, 97–114. https://doi.org/10.18037/ausbd.631982

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

Loading PDF document...

References (28)

  1. Afyoncu, E. (2016). Sorularla Osmanlı İmparatorluğu. İstanbul: Yeditepe.
  2. Atik, A. (2012). Bir hulasa denemesi: Cevrî ve Selim-Nâmesi, Divan Edebiyatı Araştırmaları, 8, 21-36.
  3. Atik, K. (1999). Celalzâde Mustafa’nın Selim-Nâmesi, Ege Üniversitesi Dergisi, TIDXIV-17.
  4. Argunşah, M. (2009). Türk edebiyatında Selim-Nâmeler. Turkish Studies International Periodical For the Languages Literature and History of Turkish or Turkic, 4(8), 31-47.
  5. Bilgin, L. (2008). Halkla İlişkiler. İstanbul: Kumsaati.
  6. Budak, G. ve Budak, G. (1995). Halkla İlişkiler. İstanbul: Beta.
  7. Bülbül, R. (2004). Halkla İlişkiler. Ankara: Nobel.
  8. Devellioğlu, F. (1990). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lugat. Ankara: Aydın.
  9. Erdoğan, İ. (2014). Teori ve Pratikte Halkla İlişkiler. Ankara: Erk.
  10. Formburn, C. J.(1996). Reputation: Realizing Value from the Corporate Image. Boston: Massachusett: Harvard Business School.
  11. Hatunoğlu, Y. (1998). İdris-i Bitlisî Selim-Nâmesinde Doğu Anadolu’nun Fethi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
  12. İnalcık, H. (2009). Devlet-i Âliye. İstanbul: İş Bankası Kültür.
  13. Jorga, N. (2005). Osmanlı İmparatorluğu Tarihi II. İstanbul: Yeditepe.
  14. Kadıbeşegil, S. (2013). İtibar Yönetimi. İstanbul: MediaCat.
  15. Koçel, T. (2018). İşletme Yöneticiliği (17. Baskı), İstanbul: Beta.
  16. Koçu, R.E. (2002). Osmanlı Padişahları. İstanbul: Doğan Egmont.
  17. Küçükkaya, A. (2000). Yavuz Sultan Selim’in Doğu Politikası. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi/Sosyal Bilimler Enstitüsü, Van.
  18. Machıavellı, N. (2008). Prens. Leyla Tonguç Basmacı (Çev.). İstanbul: Remzi.
  19. Noel Neuman, E. (1998). Kamuoyu Suskunluk Sarmalının Keşfi. Ankara: Dost.
  20. Ortaylı, İ. (2011). Defterimden Portreler. İstanbul: Timaş.
  21. Özbek, Y. (2004). Şükri-i Bitlisî Selim-Nâmesi Minyatürleri, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 17(2), 151-193.
  22. Peltekoğlu, F. (2012). Halkla İlişkiler Nedir. İstanbul: Beta.
  23. Severcan, S (1989). Keşfî’nin Selim-Nâme’si, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler, 3, 417-430.
  24. Uğur, A. (2009). Selimnâme. TDV İslâm Ansiklopedisi, 440-41.
  25. Uğur, A. & Çuhadar, M. (1990). Celalzâde Mustafa Selim-Nâme. Ankara: Kültür Bakanlığı.
  26. Uluçay, Ç. (1954). Yavuz Sultan Selim Nasıl Padişah Oldu, İ.Ü. Eebiyat Fakültesi Tarih, VI(9).
  27. Yaylagül, L. (2010). Kitle İletişim Kuramları. Ankara: Dipnot.
  28. Yücel, Y. ve Sevim, A. (1991).Osmanlı Klasik Döneminin Üç Hükümdarı Fatih-Yavuz-Kanuni. Ankara: Türk Tarih Kurumu. www.tdk.gov.tr