SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 19 Sayı: 4

Geç Kapitalist Dönemde Başarı-Başarısızlık: Dizi Gerçekliği

Aslıhan Akkoç

Pages
15–38
Publication Date
2019-12-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Özet

Bu çalışmayla başarı ve başarısızlığın toplumsal boyutlarını tartışmak amaçlanmaktadır. Geç kapitalist dönemde, modern ilişkiler sistemi içinde insanlar toplumsal ve toplumlar arası koşullardan büyük oranda etkilenmektedirler. Özellikle de geç kapitalist dönemde küresel, toplumsal, iktisadi ve kültürel unsurlardan insanlar büyük ölçüde etkilenmektedirler. Pek çok şey gibi, kişisel başarı-başarısızlık da toplumsal koşullarla yakından ilişkilidir. Bir diğer açıdan da başarı, toplum tarafından insanlara atfedilen bir sıfattır. Başarı hem toplumda kazanılan bir şeydir, hem de bireysel koşulların ürünü olmanın yanında toplumsal koşullarla da ilişkilidir. Bunun yanında, geç kapitalist dönemin başarı algısı dikkat çekmektedir. Bu bağlamda televizyon dizilerinde aktarılan başarı algısını incelemek amaçlanmıştır. Çalışmanın kapsamı, bir televizyon dizisinde yer alan başarı sunumunun incelenmesi ve bunun yanında geç kapitalist koşullarda başarının toplumsal koşullar ile ilişkisi üzerine olacaktır.

Keywords
🔖

Cite This Article

Akkoç, A. (2019). Geç Kapitalist Dönemde Başarı-Başarısızlık: Dizi Gerçekliği. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 19 Sayı: 4, 15–38. https://doi.org/10.18037/ausbd.668601

📄 Full Text PDF Viewer

References (32)

  1. Adorno, T. W., Horkheimer, M. (2014). Aydınlanmanın Diyalektiği. Nihat Ülner ve Elif Öztarhan Karadoğan (Çev.). İstanbul: Kabalcı
  2. Baudrillard, J. (2016). Tüketim Toplumu: Söylenceleri Yapıları. Hazal Deliceçaylı & Ferda Keskin (Çev.). 8. Basım. İstanbul: Ayrıntı
  3. Baudrillard, J. (2018). Simülakrlar ve Simülasyon. Oğuz Adanır (Çev.). 12 basım. Ankara: Doğu Batı
  4. Bauman, Z. (2005). Bireyselleşmiş Toplum. Yavuz Alogan (Çev.). İstanbul: Ayrıntı
  5. Bauman, Z. (2013). Postmodernizm ve Hoşnutsuzlukları. İ. Türkmen (Çev.). 2. Basım. İstanbul: Ayrıntı
  6. Bauman, Z. (2014). Modernite, Kapitalizm, Sosyalizm: Küresel Çağda Sosyal Eşitsizlik. Doruk Ergun (Çev.). 2. Basım. İstanbul: Say.
  7. Cheviron-Tutal, N. (2013). Televizyon ve İçimizdeki Şiddet. İstanbul: Kırmızı
  8. Doyuran, L. (2018). Medyatik Bir Çalışma Alanı Olarak Eleştirel Söylem Çözümlemesi (Televizyon Dizileri Örneğinde). Erciyes İletişim Dergisi. Temmuz. Cilt 5. sayı 4. 301-323
  9. Erdoğan, İ., Alemdar, K. (2002). Öteki Kuram: Kitle İletişimine Yaklaşımların Tarihsel ve Eleştirel Bir Değerlendirmesi. Ankara: Erk
  10. Erol, E. G. (2009). Asmalı Konak Dizisi ve Filmi Üzerine Anlatı Kuramı Açısından Bir Değerlendirme. Erciyes İletişim. Ocak. 100-114
  11. Fairclough, N. (2015). Söylemin Diyalektiği. Söylem ve İdeoloji. 2. Baskı. İstanbul: Su. 137-146
  12. Fiske, J. (2014). “Postmodernizm ve Televizyon”, Medya Kültür Siyaset. Süleyman İrvan (Der.). 3. Basım. Ankara: Pharmakon, 29-48
  13. Giddens, A. (2014). Modernite ve Bireysel-Kimlik: Geç Modern Çağda Benlik ve Toplum. Ümit Tatlıcan (Çev.). 2. Basım. İstanbul: Say
  14. Güven-Akdoğan, Ö. (2019). Kadınların Finansal Okuryazarlığı ve Finansal Becerileri Üzerine Bir Yerli Dizi Analizi. Selçuk İletişim. 12 (1). 255-275
  15. Harvey, D. (2010). Postmodernliğin Durumu: Kültürel Değişimin Kökenleri. S. Savran (Çev.). 5. Basım. İstanbul: Metis
  16. Hobsbawm, E. (2008). Devrim Çağı: Avrupa 1789-1848. B. Sina Şenel (Çev.). 5. Baskı. Ankara: Dost.
  17. İlhan, V. (2014). Medya Çalışmalarında İzleyici: Popüler Bir Tür Olarak Televizyon Dizileri ve İzlerkitle Olarak Gençler. Ankara: Gece
  18. Jameson, F. (1994). Postmodernizm yada Geç Kapitalizmin Kültürel Mantığı. N. Plümer (Çev.). İstanbul: Yapı Kredi
  19. Kökpınar-Kaya, E. (2017). Dilsel Kod ve Gösterge Arayüzünde ‘Zengin’ ve ‘Fakir’ İnşası: Bir Yerli Televizyon Dizisinin Eleştirel Söylem Çözümlemesi. Sosyoloji Konferansları - Istanbul Journal of Sociological Studies, 56, 43-66. https://doi.org/10.18368/iusoskon.328521
  20. Mandel, E. (2013). Geç Kapitalizm. Candan Badem (Çev.). 2. Baskı. İstanbul: Versus
  21. Mutlu, E. (1999). Televizyon ve Toplum. Ankara: TRT
  22. Otan, O. (2014). Televizyonda Gerçeklik Algısı. İstanbul: Agora
  23. Özdemir, H. (2018). Türkiye’de Yerli Televizyon Dizilerinde Toplumsal Cinsiyet Rolleri Açısından Kadının Sunumu: Aşk-I Roman Örneği. Sınırsız Eğitim Araştırma Dergisi. 3(1), 90-107
  24. Özsoy, A. (2011). Televizyon ve İzleyici: Türkiye’de Dönüşen Televizyon Kültürü ve İzleyici. Ankara: Ütopya
  25. Postman, N. (2014). Televizyon: Öldüren Eğlence Gösteri Çağında Kamusal Söylem. Osman Akınhay (Çev.). 5. Basım, İstanbul: Ayrıntı
  26. Poyraz, B. (2002). Haber ve Haber Programlarında İdeoloji ve Gerçeklik. Ankara: Ütopya
  27. Ritzer, G. (2016). Büyüsü Bozulmuş Dünyayı Büyülemek. Funda Payzın (Çev.). 4. Basım. İstanbul: Ayrıntı.
  28. Sennett, R. (2011). Yeni Kapitalizmin Kültürü. Aylin Onacak (Çev.). 2. Basım. İstanbul: Ayrıntı
  29. Sennett, R. (2017). Karakter Aşınması: Yeni Kapitalizmde İşin Karakter Üzerindeki Etkileri. B. Yıldırım (Çev.). 12. Basım. İstanbul: Ayrıntı
  30. Storey, J. (2000). Popüler Kültür Çalışmaları: Kuramlar ve Metodlar, Koray Karaşahin (Çev.). İstanbul: Babil
  31. Tunç, Y., G. Kucur, G., Bilal, M. (Senaryo yazarı). (2004). Aliye [Televizyon dizisi].
  32. Ünür, E. (2015). Yerli Dizilerdeki Kimlik Kalıpları. Konya: Eğitim