SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2022 / Cilt: 22 Sayı: 2

Kullanımlar ve Doyumlar Yaklaşımı Çerçevesinde Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi Çevrimiçi Öğrenci Topluluklarının Motivasyonlarının İncelenmesi

Berrin Özkanal, Özden Candemir, Abdülkadir Candemir

Pages
469–488
Publication Date
2022-06-27
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Özet

Bu çalışmanın amacı, kullanımlar ve doyumlar yaklaşımı çerçevesinde Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi Öğrenci Topluluklarına (Kitap, Fotoğraf, Tarih, Müzik, Sinema ve Bilişim) üye olan öğrenci/mezunların motivasyonlarını incelemektir. Çalışma, tarama modeli ile gerçekleştirilmiş ve belirlenen amaçlara ulaşmak için nicel veri toplama tekniklerinden yararlanılmıştır. Anadolu Üniversitesi Çevrimiçi Öğrenci Topluluklarına üye olan 627 katılımcıdan elde edilen veriler anket yöntemiyle toplanmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen verilerin analizinde betimsel ve kestirimsel istatistik yöntemleri kullanılmıştır. Betimsel istatistik yöntem ve teknikleri kapsamında, elde edilen demografik bilgilere ilişkin veriler sıklık ve yüzde olarak gösterilmiştir. Çevrimiçi öğrenci topluluklarına üye olan katılımcıların motivasyonları için ise faktör analizi kullanılmıştır. Demografik özellikler ile motivasyonlar arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı ise t-testi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre katılımcıların; bağlamsal gereksinimle ifade edilebilecek eğlenme, stresten uzaklaşma ve sosyal çevre edinme gereksinimlerinin, topluluklara katılım motivasyonunda etkili olduğu saptanmıştır. Araştırma, katılımcıların işlevsel gereksinimleri doğrultusunda çevrimiçi öğrenci topluluklarını, kişisel bir gelişim aracı olarak gördüklerini ortaya koymaktadır. Öğrenciler, “duyuşsal gereksinim” konusunda, diğer üyelerle daha çok iletişim kurmak ve sosyal etkileşimde bulunma motivasyonu ile hareket etmektedir. Ayrıca topluluk üyelerinin motivasyonlarının cinsiyet, yaş, öğrenci/mezun olma ve sosyal ağları kullanma durumuna göre farklılaştığı belirlenmiştir.

Keywords
🔖

Cite This Article

Özkanal, B., Candemir, Ö., Candemir, A. (2022). Kullanımlar ve Doyumlar Yaklaşımı Çerçevesinde Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Sistemi Çevrimiçi Öğrenci Topluluklarının Motivasyonlarının İncelenmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 22 Sayı: 2, 469–488. https://doi.org/10.18037/ausbd.1136336

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

Loading PDF document...

References (42)

  1. Akar, E. (2010). Çevrimiçi toplulukların bir türü olarak sosyal ağ siteleri: Bir pazarlama iletişimi kanalı olarak işleyişi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 107- 122. Erişim adresi: https://docplayer.biz.tr/2236013-Sanal-topluluklarin-bir-turu-olarak-sosyal-ag-siteleri-bir-pazar lama-iletisimi-kanali-olarak-isleyisi.html
  2. Alakurt, T. ve Keser H. (2014). Çevrimiçi uygulama topluluğu üyelerinin bilgi paylaşma davranışlarının incelenmesi. Elementary Education Online, 13(4) ,1331-1351. Erişim adresi: https://l24.im/eur
  3. Amstrong, A. ve Hagel, J. (1996). The real value of online communities. Harvard Business Review, 74(3), 134-141. Erişim adresi: https://hbr.org/1996/05/the-real-value-of-on-line-communities
  4. Aydın, C. H. (2002, Mayıs). Çevrimiçi (online) öğrenme toplulukları. Açıköğretim Fakültesinin 20. Kuruluş Yılı Nedeniyle Uluslararası Katkılı Açık ve Uzaktan Eğitim Sempozyumunda sunulan bildiri, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir. Erişim adresi: https://l24.im/Tq8G0C
  5. Bagozzi, R.ve Dholakia, M. (2002). Intentional social action in virtual communities. Journal of Interactive Marketing 16 (2), 2-21. Erişim adresi: http://psykologimanusia.blogspot.com/2014/01/intentional-social-action-in-virtual.html
  6. Balcı, Ş., Bal, E. ve Delal, Ö. (2019). Instagram kullanım alışkanlıkları ve motivasyonları ile narsisizm arasındaki ilişki üzerine bir inceleme: Selçuk üniversitesi öğrencileri örneği. Erciyes İletişim Dergisi, 6(2), 955-974. Erişim adresi: https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.543430
  7. Blanchard A. L. (2008). Testing a model of sense of virtual community. Computers in Human Behavior, 24(5), 2107-2123. doi: 10.1016/j.chb.2007.10.002
  8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz Ş. ve Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem.
  9. Chuang, Y W. (2015). Toward an understanding of uses and gratifications theory and the sense of virtual community on knowledge sharing in online game communities. International Journal of Information and Education Technology, 5(6) 472-476. Erişim adresi: http://www.ijiet.org/papers/552-T048.pdf
  10. Chunngam, B., Sumalee, C. ve E. Murphy. (2014). Membership, participation and knowledge building in virtual communities for informal learning. British Journal of Educational Technology, 45(5), 863-879. doi: 10.1111/bjet.12114
  11. Clark, A. (2007) Understanding community: A review of networks, ties and contacts. NCRM Working Paper Series 9/07, Southampton: ESRC National Centre for Research Methods. Erişim adresi: http://eprints.ncrm.ac.uk/469/(accessed 7
  12. Delanty, G. (2003). Community. London: Routledges.
  13. Dholakia, U.M., Bagozzi, R.P. ve Pearo, L.K. (2004). A social influence model of consumer participation in network and small group based virtual communities. International Journal of Research in Marketing, 21(3), 241-263. Erişim adresi: https://isiarticles.com/bundles/Article/pre/pdf/37239.pdf
  14. Dyson, E. (1997). Release 2.0: A design for living in the digital age. New York: Broadway Books.
  15. Furlong, M. S. (1989). An electronic community for older adults: The senior net network. Journal of Communication, 39(3), 145-153. Erişim adresi: https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.1989.tb01048.x
  16. Giddens, A. (2012). Sosyoloji. İstanbul: Kırmızı Yayınları.
  17. Hiltz, S. R. (1984). Online communities: A case study of the office of the future. Norwood, NJ: Ablex Publishing Corporation.
  18. Hiltz., S. R. ve Wellman, B. (1997). Asynchronous learning Networks as a virtual classroom. Communications of the ACM, 40(9), 44-49. Erişim adresi: https://l24.im/EswPXc
  19. Johnson, C. (2001). A survey of current research on online communities of practice. The Internet and Higher Education, 4(1), 45-60. Erişim adresi: http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.106.5848&rep=rep1&type=pdf
  20. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  21. Korenman, J., ve Wyatt, N. (1996). Group dynamics in an e-mail forum. S. C. Herring (Ed.). Computer-mediated communication: Linguistic, social and cross-cultural perspectives içinde (225–242), Amsterdam: John Benjamins Publishing Co. doi: 10.1075/pbns.39.18kor
  22. Kosonen, M. (2009). ‘Knowledge sharing in virtual communities a review of the empirical research’. Int. J. Web Based Communities, 5(2), 144–163. Erişim adresi: http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.888.7575&rep=rep1&type=pdf
  23. LaRose, R., Mastro, D. ve Eastin, M.S. (2001). Understanding Internet usage: A social- cognitive approach to uses and gratifications. Social Sceince Computer Review, 19(4), 396- 413. Erişim adresi: https://l24.im/vyE
  24. Leimeister, J.M., K. Schweizer., S. Leimeister. ve H. Krcmar. (2008). Do virtual communities matter for the social support of patients? Antecedents and effects of virtual relationships in online communities. Information Technology and People, 21(4), 353. Erişim adresi:https://www.alexandria.unisg.ch/219624/1/JML_118.pdf
  25. Lull, J. (2001). Medya, kültür, siyaset. N. Güngör (çev.). Ankara: Vadi Yayınları.
  26. Mata, F. J. ve Quesada, A. (2014). Web 2.0, Social networks and e-commerce as marketing tools. Journal of Theoretical and Applied Electronic Commerce Research, 9(1), 56-69. Erişim adresi: https://www.scielo.cl/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0718-18762014000100006
  27. McMillan, D. W. ve Chavis, D. M. (1986). Sense of community: A definition and theory. Journal of Community Psychology, 14(1), 6-23. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/235356904_Sense_of_Community_A_Definition_and_Theory
  28. Nov, O. (2007) What motivates Wikipedians? Communications of the ACM, 50(11), 60–64. Erişim adresi: https://cacm.acm.org/magazines/2007/11/5534-what-motivates-wikipedians/fulltext
  29. Park, N., Kee, K. F. ve Valenzuela, S. (2009). Being immersed in social networking environment: Facebook groups, uses and gratifications, and social outcomes. CyberPsychology & Behavior. 12(6), 729-733. Erişim adresi: https://l24.im/Kc7
  30. Porter, C E. (2004). A typology of virtual communities: A multi-disciplinary foundation for future research. Journal of Computer-Mediated Communication, 10(1), JCMC1011. Erişim adresi: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/j.1083-6101.2004.tb00228.x
  31. Preece, J. (2000). Online communities: Designing usability, supporting sociability. Chichester, England: John Wiley and Sons.
  32. Preece, J. (2001). Sociability and usability in online communities: Determining and measuring success. Behavior and Information Technology. 20(5), 347-356. Erişim adresi: https://www.dhi.ac.uk/san/waysofbeing/data/communities-murphy-preece-2001b.pdf
  33. Quan-Haase, A. ve Young, A. L. (2010). Uses and gratifications of social media: A comparison of facebook and instant messaging. Bulletin of Science, Technology and Society, 30(5), 350-361.Erişim adresi: file:///C:/Users/user/Downloads/BulletinofScienceTechnologySociety-2010-Quan-Haase-350-61.pdf
  34. Rheingold, H. (1994). A slice of life in my virtual community. In L. M. Harasim (Ed.), Global Networks: Computers and International Communication. Cambridge: MA: MIT Press.
  35. Rothaermel F. ve Sugiyama, S. (2001). Virtual internet communities and commercial success: İndividual and community-level theory grounded in the atypical case of timezone.com. Journal of Management, (27), 297-312. Erişim adresi: https://l24.im/vRkSIL
  36. Sangwan, S. (2005, Ocak). Virtual community success: A uses and gratifications perspective. 38. Hawaii International Conference on System Sciences içinde sunulan bildiri, Big Island, HI, USA. DOI: 10.1109/HICSS.2005.673
  37. Schubert, P. ve Ginsburg, M. (2000). Virtual communities of transaction: The role of personalization in electronic commerce. Electronic Markets, 10(1), 45-55. Erişim adresi: https://www.kisa.link/Q6xz
  38. Sicilia, M. ve Palazon, M. (2008). Brand communities on the internet: A case study of coca- cola’s Spanish virtual community, corporate communications. An International Journal, 13(3), 255-270. Erişim adresi: https://l24.im/ZLirW
  39. Smith, M. A. (1999). Invisible crowds in cyberspace: Mapping the social structure of the use net. In M. A. Smith (Ed.), Communities in cyberspace: New York: Routledge.
  40. Sproull, L. ve Faraj, S. (1997). Atheism, sex, and databases: The net as a social technology. S. Kiesler (Ed.). Culture of the Internet içinde 16(3), 35-51. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates
  41. Wellman, B., Salaff, J., Dimitrova, D., Garton, L., Gulia, M. ve Haythornthwaite, C. (1996). Computer networks as social networks: Virtual community, computer-supported cooperative work and telework. Annual Review of Sociology, (22), 213–238. Erişim adresi: https://www.jstor.org/stable/2083430
  42. Williams, R. (1983). Keywords: A Vocabulary of culture and society. Erişim adresi: https://www.academia.edu/30102258/Raymond_williams_keywords