Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2024 / Cilt: 24 Sayı: Özel Sayı Özel Sayı

Danish Public Diplomacy Practices

Danimarka’nın Kamu Diplomasisi Uygulamaları

Pages
193–210
Publication Date
2024-10-01
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Abstract

The aim of this article is to provide a review of Denmark's public diplomacy practices and to demonstrate that the concepts of nation branding and new public diplomacy that have emerged in recent years are directly related to the developments in Denmark's foreign policy. The importance and frequency of public diplomacy, which is one of the sub-fields of diplomacy in international relations, is increasing. In recent years, Denmark has also added public diplomacy practices to its traditional diplomacy activities. The structure, recognition, profile and historical background of the country facilitate the use of these tools. In this direction, Denmark uses many phases of public diplomacy activities, which have much lower costs, in a versatile way. This article provides an overview of the public diplomacy tools used in Denmark's foreign policy. Public diplomacy activities, which started to be seen more frequently after the Cold War, have passed through various tests with a number of developments. When we examine new public diplomacy activities that have increased in impact since the 2000s, it is observed that these activities are in parallel with nation branding efforts.

Özet

Bu makalenin amacı, Danimarka’nın kamu diplomasisi uygulamalarının bir derlemesini yapmak ve son yıllarda ortaya çıkan ulus markalama ve yeni kamu diplomasisi kavramlarının Danimarka’nın dış politikasında yaşanan gelişmelerle doğrudan ilintili olduğunu ortaya koymaktır. Uluslararası ilişkilerde diplomasinin alt alanlarından birisi olan kamu diplomasinin önemi ve başvurulma sıklığı giderek artmaktadır. Danimarka da özellikle son yıllarda geleneksel diplomasi faaliyetlerinin yanına kamu diplomasisi uygulamalarını eklemiştir. Ülkenin yapısı, tanınırlığı, profili ve tarihi geçmişi bu araçların kullanımında kolaylık sağlamaktadır. Bu doğrultuda maliyeti çok daha düşük olan kamu diplomasisi faaliyetlerinin birçok safhasını Danimarka çok yönlü bir şekilde kullanmaktadır. Bu makale, Danimarka’nın dış politikasında kullanılan kamu diplomasisi araçlarının genel bir değerlendirmesini yapmaktadır. Soğuk Savaş sonrası daha sık görülmeye başlanan kamu diplomasisi faaliyetleri yaşanan birtakım gelişmelerle çeşitli sınamalardan geçmiştir. 2000’li yıllarla beraber etkisi artan yeni kamu diplomasisi faaliyetleri incelendiğinde bu faaliyetlerin ulus markalama çabalarıyla paralellik içerdiği gözlenmektedir.

Keywords
🔖

Cite This Article

Yıldız, M. (2024). Danish Public Diplomacy Practices. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 24 Sayı: Özel Sayı Özel Sayı, 193–210. https://doi.org/10.18037/ausbd.1484298

📄 Full Text PDF Viewer

References (36)

  1. Adetiba, T. C. (2022). Integrating religion to as a tool of public diplomacy in twenty-first-century-Africa. O. Ogunnubi ve S. Folarin (Ed.), Religion and global politics: Soft power in Nigeria and beyond içinde (s. 15-34). Lanham: Lexington Books.
  2. Africa Programme for Peace (2024). Africa programme for peace, phase IV (APP IV), 2018-2021. Erişim adresi: https://etiopien.um.dk/en/-/media/country-sites/etiopien-en/about-ethiopia/programme-document-africa-programme-for-peace-iv.ashx#:~:text=APP%20IV%20is%20focused%20on,prioritises%20peac e%2C%20security%20and%20protection.
  3. Angell, S. I. ve Mordhorst, M. (2015). National reputation management and the competition state: The cases of Denmark and Norway. Journal of Cultural Economy, 8(2), 184-201. doi.org/10.1080/17530350.2014.885459
  4. Avrupa Komisyonu (2024). Mobility in higher education. Erişim adresi: https://eurydice.eacea.ec.europa.eu/national-education-systems/denmark/mobility-higher-education
  5. Aydemir, E. (2016). Dış politikada yumuşak güç ve medya. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
  6. Aydemir, E. (2018). Kamu diplomasisi: Ülkeler-Avrupa Birliği-kurumlar-uygulamalar. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
  7. Ceyhan, A. İ. (2018). Siyasal iletişimde kamu diplomasisi. Ankara: Akademisyen Kitapevi.
  8. Cull, N. J. (2006). Public diplomacy before Gullion: The evolution of a phrase. USC Center of Public Diplomacy Blog. Erişim adresi: https://uscpublicdiplomacy.org/blog/public-diplomacy-gullion-evolution-phrase
  9. Cull, N.J. (2009). Public diplomacy: Lessons from the Past. CPD Perspectives on Public Diplomacy. Erişim Adresi: https://uscpublicdiplomacy.org/story/cpd-perspectives-public-diplomacy-lessons-past
  10. Cummings, M. C. (2009). Cultural diplomacy and the United States government: A Survey. Americans for the Arts, 0(0), 1-15. Erişim adresi: https://www.americansforthearts.org/by-program/reports-and-data/legislation-policy/naappd/cultural-diplomacy-and-the-united-states-government-a-survey
  11. Danimarka Kültür Enstitüsü (2024). Ne yapıyoruz. Erişim adresi: https://www.danishcultureturkiye.com/tr/ne-yapiyoruz/
  12. International Federation of Art Councils and Culture Agencies. (2024). The International culture panel. Erişim adresi: https://ifacca.org/news/2015/04/14/international-culture-panel/
  13. Kampmark, B. (2010). The cartoon riots: A new cultural diplomacy. J. A. R. Nafziger, R. K. Paterson ve A. D. Renteln (Ed.), Cultural law: International, comparative, and indigenous içinde (s. 834-837). New York: Cambridge University Press.
  14. Karadağ, H. (2016). Uluslararası ilişkilerde yeni bir boyut: Kamu diplomasisi. Ankara: Nobel Yayınevi.
  15. Kjærsgaard, K. (2015). A public diplomacy entrepreneur: Danish ambassador Bodil Begtrup in Iceland, Switzerland and Portugal, 1949-1973. L. Clerc, N. Glover ve P. Jordan (Ed.), Histories of public diplomacy and nation branding in the Nordic and Baltic countries içinde (s. 102-122). Leiden: Brill Academic Publishers.
  16. Knight, J. G., Mitchell, B. S. ve Gao, H. (2009). Riding out the Muhammad Cartoons Crisis: Contrasting Strategies and Outcomes. Long Range Planning, 42(1), 6-22. doi.org/10.1016/j.lrp.2008.11.002
  17. Ministry of Culture Denmark (2024a). Cultural policy. Erişim adresi: https://kum.dk/english/
  18. Ministry of Culture Denmark (2024b). International exchange and cooperation. Erişim adresi: https://kum.dk/english/cultural-policy/cultural-policy/international-exchange-and-cooperation
  19. Ministry of Foreign Affairs of Denmark (2007). Annual report 2007, 1-57. Erişim adresi: https://um.dk/en/-/media/websites/umen/about-us/economy-and-results/annualreport07-1-.ashx
  20. Ministry of Foreign Affairs of Denmark (2020). Global climate action strategy, 1-20. Erişim adresi: https://um.dk/en/foreign-policy/new-climate-action-strategy
  21. Ministry of Foreign Affairs of Denmark (2021). Tech for democracy. Erişim adresi: https://um.dk/en/foreign-policy/tech-for-democracy-2021
  22. Ministry of Foreign Affairs of Denmark (2023). Foreign and security policy strategy 2023. Erişim adresi: https://um.dk/en/foreign-policy/foreign-and-security-policy-2023
  23. Ministry of Foreign Affairs of Denmark (2024a). Office of the special representative of freedom of religion or belief. Erişim adresi: https://um.dk/en/foreign-policy/office-of-the-special-representative-for-freedom-of-religions-or-belief
  24. Ministry of Foreign Affairs of Denmark (2024b). Danish forum for freedom of religion or belief. Erişim adresi: https://um.dk/en/foreign-policy/office-of-the-special-representative-for-freedom-of-religions-or-belief/danish-forum-for-freedom-of-religion-or-belief
  25. Mordhorst, M. (2015). Public diplomacy vs nation branding: The case of Denmark after the cartoon crisis. L. Clerc, N. Glover ve P. Jordan (Ed.), Histories of public diplomacy and nation branding in the Nordic and Baltic countries içinde (s. 237-256). Leiden: Brill Academic Publishers.
  26. Nye, J. S. (2004). Soft power and American foreign policy. Political Science Quarterly, 119(2), 255-270. https://doi.org/10.2307/20202345
  27. Peace and Stabilization Programme (2024). Peace and stabilization programme 2023-2026. Erişim adresi: https://somalia.um.dk/en/danida-en/peace-and-stabilisation-4
  28. Pultz, K. (2012). Dialogue and Power: Understanding Danish public diplomacy efforts in the Middle East. The Hague Journal of Diplomacy, 7(2), 161-180. doi.org/10.1163/187119112X625529
  29. Rasmussen, R. K. ve Merkelsen H. (2012). The new PR of states: How nation branding practices affect the security fonction of public diplomacy. Public Relations Review, 38(5), 810-818. doi.org/10.1016/j.pubrev.2012.06.007
  30. Strategy for Tech Diplomacy (2024). Read the new strategy. Erişim adresi: https://techamb.um.dk/strategy
  31. Szondi, G. (2008). Public diplomacy and Nation Branding: Conceptual similarities and differences, Netherlands Institute of International Relations Clingendael. Erişim adresi: https://www.researchgate.net/publication/253744488_Public_Diplomacy_and_Nation_Branding_Conceptual_Similarities_and_Differences
  32. Ultan, M. Ö. (2023a). Uluslararası değişim programlarının kamu diplomasisindeki rolü: Erasmus+ ve Fulbright örnekleri. Aydemir. E. ve Güner, O. (Ed.), Kamu diplomasisinde ulusötesi perspektifler: Coğrafya, anlatı stratejisi ve uygulamalar içinde (s. 159-186). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  33. Ultan, M. Ö. (2023b). Avrupa Birliği’nde kamu diplomasisi ve katılım öncesi mali yardım aracı olarak eşleştirme mekanizması. Uluslararası İlişkiler ve Diplomasi Dergisi, 6(1), 1-15. doi.org/10.51763/uid.1230508
  34. United Nations Peacekeeping (2024). Where we operate. Erişim adresi: https://peacekeeping.un.org/en/where-we-operate
  35. Yağmurlu, A. (2019). Kamu diplomasisi bakışından spor diplomasisi. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(4), 1367-1380. doi.org/10.21547/jss.556513
  36. Yazar, F. (2021). Kamu diplomasisi bağlamında Türkiye’nin ulus markalama faaliyetlerinin değerlendirilmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırması Dergisi, 10(1), 133-150. doi.org/10.15869/itobiad.811944