Journals / Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 17 Sayı: 38
ORTAOKULDA ÖĞRENİM GÖREN DİSLEKSİLİ ÖĞRENCİLERİN MEDYA OKURYAZARLIK BİLİNÇ DÜZEYLERİNİN KENDİ GÖRÜŞLERİ AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ
- Pages
- 9–34
- Publication Date
- 2017-07-07
- DOI
- —
Özet
Medya okuryazarl ığı medya ara ç lar ı n ı kullanarak iletilere ula ş ma, bu iletileri anlama, ele ş tirme ve de ğ erlendirme becerisidir. Ki ş iler, k ü lt ü rler, kurumlar ü zerinde olduk ç a fazla etkiye sahip olan medya ve medya ara ç lar ı ö zellikle öğ renciler ü zerinde bilgi teknolojilerinin kullan ı m ı a çı s ı ndan olumsuz etki yaratabilecek bir g üç t ü r. Bu nedenle, öğ rencilerin medya mesajlar ı n ı do ğ ru alg ı lamalar ı n ı n, medya mesajlar ı na y ö nelik ele ş tirel bak ış a çı s ı geli ş tirmelerinin, t ü ketici konumdan çı karak ger ç ekli ğ i ve sanall ığı ay ı rt edebilme becerisi kazanmalar ı n ı n gereklili ğ i medya okuryazarl ığı kavram ı n ı g ü ndeme getirmektedir. Ancak ü lkemizde sekizinci s ı n ı fa devam eden disleksili öğ rencilerin medya okuryazarl ı k bilin ç d ü zeylerinin kendi g ö r üş leri a çı s ı ndan de ğ erlendirildi ğ i ara ş t ı rmalar s ı n ı rl ı d ı r. Dolay ı s ı yla bu ara ş t ı rma, sekizinci s ı n ı fa devam eden disleksili öğ rencilerin medya okuryazarl ı k bilin ç d ü zeylerinin kendi g ö r üş leri a çı s ı ndan belirlenmesine y ö nelik betimsel bir ara ş t ı rmad ı r. Ara ş t ı rma 30 disleksili öğ renciyle y ü r ü t ü lm üş t ü r. Ara ş t ı rmada nitel ara ş t ı rma y ö ntemlerinden biri olan ‘’ G ö r üş me Y ö ntemi ’’ kullan ı lm ış t ı r ve ara ş t ı rmac ı lar taraf ı ndan geli ş tirilen ‘’ Yar ı Yap ı land ı r ı lm ış G ö r üş me Formu ’’ öğ rencilere uygulanm ış t ı r. Ara ş t ı rmadan elde edilen verilerin analizinde ‘’İç erik Analizi Tekni ğ i ’’ kullan ı lm ış t ı r. Ara ş t ı rmadan elde edilen sonu ç lara g ö re; öğ rencilerin medya okuryazarl ı k bilin ç d ü zeylerinin d üşü k oldu ğ u, medya ile ilgili baz ı bilgilere sahip olsalar da medya ve medya ara ç lar ı n ı n olumsuz etkilerinden nas ı l korunacaklar ı n ı bilmedikleri ortaya çı km ış t ı r.
Cite This Article
References (1)
- Adams, D. & Hamm, M. (2001). Literacy in a multimedia age. MA: Christopher- Gordon Publisher. Akbulut, Y. (2013). Çocuk ve ergenlerde bilgisayar ve internet kullanımının gelişim-sel sonuçları. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3 (2), 53-68. Alver, F. & Gül, A. (2005). Çocukların medya kullanımı. 2. Uluslararası Çocuk ve İletişim Kongresi: İletişimin Çocuğa Etkisi, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakül-tesi. Buckingham, D. (2007). Media education goes digital: an introduction. Learning, Media and Technology, 32 (2), 111-119. Bütün, E. (2010). Türkiye’de medya okuryazarlığı dersine ilişkin öğretmen, öğrenci ve veli görüşleri (Samsun ili örneği). (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) On-dokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun. Bütün, E. & Kesten, A. (2014). Medya ve okuryazarlığı dersi hakkında öğretmen ve öğrenci görüşleri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 31, 43-63. Büyüköztürk, S., Çakmak, E. K., Akgün, O. E., Karadeniz, S. & Demirel, F. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi. Ekiz, D., Erdoğan, T. & Uzuner, G. F. (2015). Okuma güçlüğü olan bir öğrencinin okuma becerisinin geliştirilmesine yönelik bir aksiyon araştırması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11 (2), 57-65. Erjem, Y. & Çağlayandereli, M. (2006). Televizyon ve gençlik: yerli dizilerin model alma davranışı üzerindeki etkisi. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 30 (1), 15–30. Görmez, E. (2014). Ortaokul öğrencilerinin medya okuryazarlığı düzeyleri. Uluslara-rası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 137-157. Görmez, E. (2015). Etkili medya okuryazarlığı eğitimi ve uygulamalarından örnekler. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4,1. Gray, J. (2005). Television teaching: parody, the simpsons, and media literacy education. Critical Studies in Media Communication, 22 (3), 223-238. Karasar, N. (1998). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık. Krafnick, J. A., Flowers, L. D., Napoliello, M. E. & Eden, F. G. (2011). Gray metter volume changes following reading intervention in dyslexic children. Neurol-mage, 57, 733-741. Kraut, R., Patterson, M., Lundmark,V., Kiesler, S., Mukopadhyay, T. & Sherlis, W. (1998). Internet paradox: a social technology that reduces social involvement and psychological well-being. American Psychologist, 53 (9), 1017-1031. Koçak, B. (2011). İlköğretim yedinci ve sekizinci sınıf öğrencilerinin medya okurya-zarlığı dersine ilişkin algıları. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum. Maglic, M. (2007). Media education in english language teaching: not our job?. Novitas- ROYAL, 1 (1), 1-9. Neuman, L. W. (2007). Basic of social research qualitative and quantitative research. Boston: Pearson Education, Inc. Oflaz, T. (2016). Medya okuryazarlığı dersi kapsamında öğrencilerin medyaya bakış açılarının değerlendirilmesi: Denizli il örneği. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Yaşar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir. Öcel, N. (2002). İletişim ve çocuk: iletişim ortamlarında çocuk ve reklam etkileşimi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları. Potter, J. W. (2005). Media literacy (third edition). Thousand Oaks: California: Sage Publications. Potter, J. W. (2010). The state of media literacy. Journal of Broadcasting & Electron-ic Media, 54 (4), 675-696. RTÜK (2007). İlköğretim medya okuryazarlığı dersi öğretim programı ve kılavuzu. www.medyaokuryazarligi.org.tr adresinden erişildi. RTÜK (2013). Türkiye’de çocukların medya kullanım alışkanlıkları araştırması. http://www.rtuk.org.tr adresinden erişildi. Saçan, S. & Adıbelli, D. (2016). Üniversite öğrencilerinin medya okuryazarlık düzey-lerinin bazı faktörler ile ilişkisi. Global Media Journal Edition, 6, 12. Sarı, H. (2014). Kaynaştırmada ilkokul öğrencilerinin karşılaştıkları güçlükler ve çö-züm önerileri. Yayınlanmamış Konferans. Necmettin Erbakan Üniversitesi 3 Aralık 2015. Erol Güngör Konferans Salonu. Scheibe, C. (2009). Sound great, but ı don’t have time helping teachers meet their goals and needs with media literacy education. Journal of Media Literacy Ed-ucation, 1, 68-71. Semali, L. (2003). Ways with visual languages: making the case for critical media literacy. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 76 (6), 271-277. Semiz, L. (2013). Ortaokul öğrencilerinin medya okuryazarlığı yeterlikleri ve medya okuryazarlığı dersini yürüten öğretmenlerin karşılaştıkları sorunlar. (Yayım-lanmamış Yüksek Lisans Tezi). Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bi-limler Enstitüsü, Rize. Strommen, L.T. & Mates, B. F. (2004). Learning to love reading: interviews with older and teens. Journal of Adolescent and Adult Literacy, 48 (3), 188-200. Tisdell, J. E. & Thompson, M. P. (2007). Seeing from a different angle: the role of pop culture in teaching for diversity and critical media literacy in adult educa-tion. International Journal of Lifelong Education, 26 (6), 651-673. Torres, M. & Mercado, M. (2010). The need for critical media literacy in teacher edu-cation core curricula. Educational Studies, 39 (3), 260-282. Yeşil, R. & Korkmaz, Ö. (2008). Öğretmen adaylarının televizyon bağımlılıkları, okuryazarlık düzeyleri ve eğitselliğine ilişkin düşünceleri. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 26, 55-72. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Anka-ra: Seçkin Yayınları.