SavedAdd your journal

Journals / Konservatoryum / 2026 / Sayı: 1 Özel Sayı

The Psychological Reflections in the Works of Âşık Veysel

Âşık Veysel’in Eserlerindeki Psikolojik Yansımalar

Çağrı Çolakoğlu

Pages
338–348
Publication Date
2026-06-10
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Abstract

Âşık Veysel’s works possess a psychological depth that integrates individual experience with the collective human condition. His loss of sight at an early age significantly contributed to the emergence of introspection, acceptance, and reflections on life in his poetry. In Veysel’s verses, themes such as self-perception, reconciliation with fate, and the transience of life come to the forefront, while death is addressed not as an anxiety-inducing threat, but rather as a meaningful and internalized reality. From a psychodynamic perspective, this orientation may be interpreted as a tendency toward ego integration rather than the persistence of repressed anxiety. In his most well-known poem, Uzun İnce Bir Yoldayım, Veysel presents life as a continuous journey while also portraying solitude as a universal human experience. In Veysel’s poetry, themes of loneliness, love, and human relations are addressed within a framework reflecting the individual’s inner world. Processes such as introspection, psychological resilience, and acceptance emerge as complementary elements throughout his works. Accordingly, Veysel’s poetry offers a significant field of inquiry for understanding the psychological balance individuals establish with themselves, society, and the unavoidable realities of life.

Özet

Âşık Veysel’in eserleri, bireysel yaşantı ile kolektif insanlık deneyimini bütünleştiren bir psikolojik arka plana sahiptir. Görme yetisini erken yaşta kaybetmesi, şiirlerinde belirginleşen içe dönüklük, kabulleniş ve yaşamı sorgulama temalarının oluşumunda etkili olmuştur. Veysel'in dizelerinde benlik algısı, kaderle uzlaşma ve yaşamın geçiciliği ön plana çıkarken; ölüm olgusu kaygı uyandıran bir tehditten ziyade anlamlandırılmış ve içselleştirilmiş bir gerçeklik olarak ele alınmaktadır. Bu yaklaşım, psikodinamik açıdan bastırılmış kaygıdan çok benlik bütünlüğüne işaret etmektedir. En çok bilinen ‘Uzun İnce Bir Yoldayım’ adlı şiirinde yaşamı, süreklilik gösteren bir gelişim süreci olarak ele alırken, bireyin bu süreçteki yalnızlığını da evrensel bir deneyim haline getirir. Veysel'in şiirlerinde yalnızlık, sevgi ve insan olma haline ilişkin temalar, bireyin yaşamsal sorgulamalarını yansıtan bir çerçevede ele alınmakta; iç gözlem, psikolojik dayanıklılık ve kabulleniş süreçleri birbirini tamamlayan unsurlar olarak ortaya çıkmaktadır. Bu doğrultuda, Âşık Veysel'in eserleri, bireyin kendisiyle, toplumla ve yaşamın kaçınılmaz gerçekleriyle kurduğu psikolojik dengeyi anlamak açısından önemli bir inceleme alanı sunmaktadır.

Keywords
🔖

Cite This Article

Çolakoğlu, Ç. (2026). The Psychological Reflections in the Works of Âşık Veysel. Konservatoryum, Sayı: 1 Özel Sayı, 338–348. https://doi.org/10.26650/CONS2026-1890097

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

Loading PDF document...

References (15)

  1. Akdoğan, E., & Duran, M. (2023). Âşık Veysel'in “Dostlar Beni Hatırlasın” adlı şiirine sosyolojik ve mistik bir yaklaşım. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (34), 839– 848. google scholar
  2. Coşkun, B. (2025). Server Acim'in Beş Çeşitleme Op. 14 eserinin incelenmesi. Eurasian Journal of Music and Dance, 27, 112–139. https://doi.org/10.31722/ejmd.1630880 google scholar
  3. Çetindağ Süme, G. (2017). Âşık Veysel'in şiirlerine varoluşçu yaklaşım. Dünya Ozanı Âşık Veysel Sempozyumu Bildirileri (Cilt 2, s. 95–103). Sivas. google scholar
  4. Gökşen, C. (2015). Âşık Veysel Şahbazoğlu'nun (Veysel Deniz) cezaevi günlerinin şiirlerine yansıması. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 4(4). google scholar
  5. Kara, E. (2020). Âşık Veysel'in şiirlerinde ölüm teması. Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 8(4), 75–90. google scholar Karabulut, M. (2023). Âşık Veysel'in “Uzun İnce Bir Yoldayım” şiirinde tezat unsurlar. Hikmet-Akademik Edebiyat Dergisi, (Âşık Veysel hatırasına gelenek ve edebiyat özel sayısı), 21–29. google scholar
  6. Korkmaz Yaylagül, N., & Kurtaslan, H. (2022). Halk kültüründe ömür söylemi: Âşık Veysel türküleri örneği. Folklor Akademi Dergisi, 5(3), 647–659. google scholar
  7. Özdemir, C. (2023). Sufi codes of Âşık Veysel's shathıye. Hikmet-Akademik Edebiyat Dergisi, 37, 34–52. google scholar
  8. Özlük, N. (2023). Üç röportajda Âşık Veysel'in lisanından hayatı ve sanatı. Hikmet-Akademik Edebiyat Dergisi, (Âşık Veysel hatırasına gelenek ve edebiyat özel sayısı), 1–20. google scholar
  9. Öztürk, E. C. (2023). Âşık Veysel'in şiirlerinde irfan ve tasavvuf. Hikmet-Akademik Edebiyat Dergisi, (Âşık Veysel hatırasına gelenek ve edebiyat özel sayısı), 168–190. google scholar
  10. Şatıroğlu, Â. V. (1971). Dostlar beni hatırlasın (Ü. Y. Oğuzcan, Haz.). Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. google scholar
  11. Şenocak, E. (2017). Âşık Veysel'in şiirlerinde toprak ana. Turkish Studies, 12(21), 503–518. google scholar
  12. Şimşek, E. (2016). Âşık Veysel'in âşıklık geleneği içerisindeki yeri üzerine bir değerlendirme. AKRA Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi, (9), 117–126. google scholar
  13. Tunç, M. (2023). Ansızın kalpte uyanan: Âşık Veysel'in şiirlerinde kalbin belleği. Millî Folklor: International and Quarterly Journal of Folklore, 18 (138). google scholar
  14. Yakup, A. Ç. A. R. (2022). Âşıklık geleneği kültür elçisi Âşık Yaşar Reyhanî'nin müzikal kimliği üzerine tespitler. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 11(3), 1443–1457. google scholar
  15. Yıldırım, A. (2023). Âşık Veysel'in “Kara Toprak” şiirini aksiyolojik yönden inceleme. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (36), 533–540. google scholar