Journals / Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2016 / Cilt: 22 Sayı: 6

Hydrogeological and hydrogeochemical assesment of Gölhisar (Burdur) plain

Gölhisar (Burdur) ovasının hidrojeoloji ve hidrojeokimyasal değerlendirilmesi

Pages
528–537
Publication Date
2016-12-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Özet

Normal 0 false false false TR X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normal Tablo"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri",sans-serif; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-ansi-language:TR;} Türkiye’nin güneybatısında bulunan Gölhisar (Burdur) Ovası 1505 km 2 'lik bir drenaj alanına sahiptir. İnceleme alanında Yeşilbarak napı, Likya napları ile paraallokton ve Kuvaterner yaşlı birimleri içeren neootokton kaya birimleri yüzeylemektedir. Ovada alüvyon, konglomera ve kireçtaşı birimlerinden yeraltısuyu alınmaktadır. Bölgede genel yeraltısuyu akım yönünün ovanın güneyine doğru olduğu görülmektedir. Ovada yeraltısuyu tablasının rakımı 960-1644 m; yeraltısuyunun yüzeyden derinliği 4.0-57.07 m arasında ölçülmüştür. Gölhisar Ovası’nda yeraltısuyunun kalite ve kirlilik analizleri ile hidrojeokimyasal değerlendirmeler yapılmıştır. İnceleme alanında yeraltısuları Mg-Ca-HCO 3 , Ca-Mg-HCO 3 ve Ca-HCO 3 hidrojeokimyasal su fasiyeslerinin varlığı tespit edilmiştir. Yeraltısularında Mg artışı Neojen Çameli formasyonu, Orhaniye formasyonu ve Marmaris peridoditi ile kaya-su etkileşiminden kaynaklanmaktadır. ABD Tuzluluk laboratuarı ve Wilcox diyagramları, Artıksal sodyum karbonat (RSC), Geçirgenlik indeksi (PI) ve Magnezyum Tehlikesi (MT) parametrelerinin değerlendirilmesi ile sulama suyu olarak kullanıma uygun olduğu belirlenmiştir. Bölgede yeraltısuları için en önemli kirletici unsur tarımsal faaliyetlerdir. Bu durum, ova genelinde yeraltısularında nitrat içeriklerinin artmasına neden olmuştur. Ayrıca, yeraltısularının Al, As, Cr, Cu, Fe, Mn ve Pb gibi ağır metal içerikleri incelenmiştir. Ağır metal analiz sonuçları Türk İçme Suyu (TSE 266) ve Dünya Sağlık Örgütü (WHO) standartları ile karşılaştırılmış ve sınır değerlerin aşılmadığı tespit edilmiştir.

Keywords
🔖

Cite This Article

Davraz, A., Yılmaz, E. İ. (2016). Hydrogeological and hydrogeochemical assesment of Gölhisar (Burdur) plain. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 22 Sayı: 6, 528–537. https://ajindex.com/articles/1059012

📄 Full Text PDF Viewer

References (11)

  1. Poisson A. Recherces geologiques dans les Taurides occidentales (Turquie). These University. Paris-Sud, Orsay, 795s, 1977.
  2. Erakman B, Meşhur M, Gül MA, Alkan H, Öztaş Y. Akpınar M. “Toros Projesine Bağlı Kalkan-Köyceğiz-Çameli-Tefenni Arasında Kalan Alanın Jeolojisi ve Hidrokarbon Olanakları Raporu”. Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı Raporu, Ankara, Türkiye, 1732, 1982.
  3. Şenel M, Akdeniz N, Öztürk EM, Özdemir T, Kadınkız G, Metin I, Öcal H, Serdaroğlu M, Örçen S. “Fethiye (Muğla)-Kalkan (Antalya) ve Kuzeyinin Jeolojisi”. Maden Tetkik Raporu, Ankara, Türkiye, 9761, 1994. (yayımlanmamış).
  4. Bilgin ZR, Karaman,T, Öztürk Z, Şen MA, Şenel M. “Yeşilova-Acıgöl Civarının Jeolojisi Raporu”. Maden Tetkik Arama Raporu, Ankara, Türkiye, 9071, 1990.
  5. Şenel M, Selçuk H, Bilgin ZR, Şen AM, Karaman T, Dinçer MA, Durukan E, Arbas A, Örçen S, Bilgi C. Çameli (Denizli)- “Yeşilova (Burdur)-Elmalı (Antalya) ve Kuzeyinin Jeolojisi”. Maden Tetkik Raporu, Ankara, Türkiye, 9429, 1989. (yayımlanmamış).
  6. Şenel M. Türkiye Jeoloji Haritaları. Fethiye-L8 paftası, Ankara, Türkiye, MTA Genel Müdürlüğü Yayınları, 1997.
  7. Yılmaz Eİ. Gölhisar (Burdur) Ovasının Hidrojeoloji İncelemesi. Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi, Isparta, Türkiye, 2015.
  8. Şahinci A. “Doğal Suların Jeokimyası”. Bölüm 2. İzmir, Türkiye, Reform Matbaası, 1991.
  9. Türk Standartları Enstitüsü. “İnsani Tüketim Amaçlı Sular”. Ankara, Türkiye, 266, 2005.
  10. WHO. “Guidelines for drinking-water quality”. 3rd ed. incorporating 1st and 2nd addenda, World Health Organization, 2012.
  11. Kharaka YK, Gunter WD, Affarwall PK, Perkins EH, De Braall JD. “SOLMINEQ A Computer Program Code for Geochemical Modelling of Water-Rock Interactions”. US Geological Survey Water Investigations, USA, Report 88-4227, 1988.