Journals / Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2017 / Cilt: 23 Sayı: 6

Geological and geotechnical characteristics of Kale-i Tavas (Tabae) ancient city (Kale-DENIZLI)

Kale-i Tavas (Tabae) antik kentinin (Kale-Denizli) jeolojik ve jeoteknik özellikleri

Pages
792–798
Publication Date
2017-12-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Özet

Normal 0 false false false TR X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Normal Tablo"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri",sans-serif; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi; mso-ansi-language:TR;} Antik bir yerleşim yeri olan Kale-i Tavas (Tabae) bir tepe üzerine kurulmuştur. En üstte yatay tabakalı gölsel kireçtaşı birimi ve altında çakıllı, kumlu ve killi birimler yer almaktadır. İki jeolojik birim arasında açısal uyumsuzluk vardır. Jeolojik birimler, çatlaklıdır. Tabae, heyelan ve kaya düşmeleri nedeniyle 1954 yılında terkedilmiştir. Tabae’da tarihi dönemlerden beri, insan eliyle kazılmış su tutma yapıları (sarnıç, kuyu, yeraltı açıklığı, galeri vb.) bulunmaktadır. Yağış suları buralarda biriktirilerek kullanılmıştır. Kütle hareketlerinin meydana gelmesinde çatlakların, suyun ve depremlerin etkisinin olup-olmadığı araştırılmıştır. Alan içerisinde tespit edilen kuyular, sarnıçlar, çatlaklar, litolojik birimler 1/2000 ölçekli haritaya aktarılmıştır. Denizli ve çevresi 1. derece deprem bölgesindedir. Bölgede, birçok hasar yapıcı deprem meydana gelmiştir. Laboratuvarda deneyler yapmak amacıyla kaya ve zemin örnekleri alınmıştır. Kuru halde kaya numunelerin yoğunluğu: 23.3-24.4 kN/m 3 ve tek eksenli sıkışma dayanımı: 12-25 MPa arasındadır; ıslak halde yoğunluk 23.7-25.6 kN/m 3 ve tek eksenli sıkışma dayanımı: 5-12 MPa değerleri arasında değişmektedir. Çatlak içine dolan suyun donması, deprem, boşluk suyu basıncının artması ve nemlenmeye bağlı kohezyon değerinin azalması vb. faktörler kütle hareketlerini hızlandıran başlıca etkenlerdir. Siltli killi kumlarda yapılan deneylerde kohezyon 16-25 kPa; içsel sürtünme açısı 18-20° arasında değişmektedir. Elde edilen tüm bulgular bir arada değerlendirildiğinde; insanlar tarafından kazılan su tutma yapılarının ve çatlakların çalışma alanındaki kütle hareketlerini tetiklediği sonucuna varılmıştır.

Keywords
🔖

Cite This Article

Beyaz, T., Arsay, M. S. (2017). Geological and geotechnical characteristics of Kale-i Tavas (Tabae) ancient city (Kale-DENIZLI). Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt: 23 Sayı: 6, 792–798. https://ajindex.com/articles/1058892

📄 Full Text PDF Viewer

References (22)

  1. Kale Belediyesi. “TC. Kale Belediyesi Resmi web Sitesi”. http://www.kale.bel.tr/42/4/sayfa/TabaeAntikKent.html (01.01.2016).
  2. Altınlı İE. “Denizli güneyinin jeolojik incelemesi”. İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Mecmuası, 1-2, 1-47, 1954.
  3. Nebert K. Tavas-Kale (Güneybatı Anadolu) Bölgesine Ait Yeni Müşahedeler. Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü Dergisi, 54, 55-62, 1961.
  4. Hakyemez HY, Örçen S. Muğla-Denizli Arasındaki (GB Anadolu) Senozoik Yaşlı Çökel Kayaların Sedimantolojik ve Biyostratigrafik İncelemesi. Maden Tetkik ve Arama Enstitüsü, Ankara, Türkiye, 7311, 1982.
  5. Hakyemez, HY. “Kale-Kurbalık (GB Denizli) bölgesindeki senozoik yaşlı çökel kayaların jeolojisi ve sratigrafisi”. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 109, 9-21, 1989.
  6. Okay A. “Denizli’nin güneyinde menderes masifi ve likya naplarının jeolojisi”. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 109, 45-58, 1989.
  7. Google Earth. “Google Earth”. http://earth.google.com, (01.01.2016).
  8. Akgün F, Sözbilir H. “A palynostratigraphic approach to the SW anatolian molasse basin: Kale-Tavas molasse and Denizli molasse”. Geodinamica Acta, 14(1-3), 71-93, 2001.
  9. Hasdiğen S, Bayhan E. “Kale (GB Denizli) bölgesindeki tersiyer yaşlı kayaçların kil sedimantolojisi”. Hacettepe Üniversitesi Yerbilimleri Dergisi, 27, 47-58, 2003.
  10. İslamoğlu Y, Gedik F, Aydın A, Atay G, Hakyemez A, Babayiğit S. “Denizli Bölgesi’ndeki (GB Türkiye) Oligosen Yaşlı Lagüner ve Denizel Çökellerin Mollusk, Foraminifera,
  11. Nannoplankton, Mercan ve Ostrakoda Biyostratigrafisi”. 59. TJK, JMO, 245-249, MTA Genel Müd. Kültür Sitesi. Ankara, Türkiye, 20-24 Mart 2006.
  12. Gök S, Uçar H. “Kale-i Tavas (Tabae) kazısı seramik buluntuları (2007-2011)”. Kaledavaz Sempozyumu, Denizli, Türkiye, Türkiye, 2-3 Nisan 2012.
  13. Akbeyik H. “Kaledavazda ve Kaledavaz’dan yetişen değerler”. Kaledavaz Sempozyumu, Denizli, Türkiye, 2-3 Nisan 2012.
  14. Bubur R. “Kale-i Tavas (Tabae) 2011 yılı kuzey mağara ve çevresi kazı-temizlik çalışmaları”. Kaledavaz Sempozyumu, Denizli, Türkiye, 2-3 Nisan 2012.
  15. Ürer H. “Kale-i Tavas (Tabae) su sistemleri”. Kaledavaz Sempozyumu, Denizli, Türkiye, 2-3 Nisan 2012.
  16. Selby MJ. Hillslope Materials and Processes. 2nd ed. Oxford, UK, Oxford Univ. Press, 1993.
  17. Rahn PH. Mühendislik Jeolojisi-Çevresel Bir Yaklaşım. Çevirenler: Akyol, E. ve Kayabalı, K, 2. Baskı, Ankara, Türkiye, Gazi Kitabevi, 2006.
  18. Ulusay R. Uygulamalı Jeoteknik Bilgiler. 2. Baskı, Ankara, Türkiye, JMO Yayınları, 1994.
  19. Afet ve Acil Durum Yönetim Başkanlığı. “TC. Başbakanlık Afet ve Acil Durum Başkanlığı Deprem Araştırma Dairesi Başkanlığı”. http://www.deprem.gov.tr (01.01.2016).
  20. Kandilli Rasathanesi. “Boğaziçi Üniversitesi Kandilli Rasathanesi Deprem Sorgulama Sistemi. “KOERI DB Search”. http://udim.koeri.boun.edu.tr (01.01.2016).
  21. Özdemir A. Zemin Mekaniği ve Zemin Mühendisliğine Giriş. Konya, Türkiye, Dizgi Ofset, 2013.
  22. Akdeniz N. “1/100 000 Ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları, Denizli-N21 Paftası”. MTA Genel Müdürlüğü, Jeoloji Etütleri Dairesi, Ankara, Türkiye, No: 163, 2011.