Neo-Liberalizme Karşı Sendikal Mücadele: Toplumsal Hareket Sendikacılığı

Özet

1980’lerden itibaren, neo-liberal politikaların uygulanması, çalışma ilişkilerinde köklü dönüşümleri meydana getirmiştir. Bu süreçte, sendikaların krize girmesi kaçınılmaz olmuştur. Özellikle 80'lerin ortası ve 90'ların başında Brezilya, Güney Afrika, Filipinler ve Arjantin gibi ülkelerde işçi hareketleri artmış ve bunlar toplumsal muhalefeti de bir araya getirerek ortak bir mücadele birliği oluşturmuşlardır. İşçi sınıfının öncülüğünde, toplumsal muhalefetin de desteğiyle oluşan bu hareket, temel olarak neo-liberal politikaların yarattığı yoksulluk ve işsizlik karşıtı bir eksende meydana gelmiştir. Toplumsal muhalefetle bütünleşmiş bu işçi hareketleri, “Toplumsal Hareket Sendikacılığı” olarak adlandırılmaktadır. Zonguldak Maden İşçileri Grevi (1990) ve Tekel İşçi Direnişi (2009) ülkemizde toplumsal hareket sendikacılığı bakımından önemli birer örnek oluşturmaktadır.