SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Güvence / 2026 / Sayı: 30

A National Analysis of Occupational Accidents in Türkiye’s Health Sector: Trends and Distribution Across Occupational Groups, 2010–2024

Türkiye’de Sağlık Sektöründe İş Kazalarının Ulusal Düzeyde Analizi: 2010–2024 Döneminde Eğilim ve Meslek Gruplarına Göre Dağılım

Gökay Taşkaya

Pages
2599–2624
Publication Date
2026-07-04
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Abstract

This study aimed to examine the distribution of occupational accidents in Türkiye’s health sector between 2010 and 2024 based on national official statistics and to evaluate these accidents in terms of temporal trends, gender distribution, incapacity-for-work duration, and healthcare occupational groups. The study was conducted as a descriptive secondary data analysis. Data were obtained from the Social Security Institution’s Occupational Accident and Occupational Disease Statistics and the Ministry of Health’s Health Statistics Yearbook. Occupational accident counts, workforce size, gender distribution, incapacity-for-work duration, and occupational groups were analysed. Occupational accident frequencies per 1,000 employees were calculated, and temporal trends were assessed using Poisson regression and annual percent change (APC) analyses. The findings showed that occupational accidents in the health sector increased markedly during the study period, both in total number and in frequency per 1,000 employees. The proportion of occupational accidents involving female workers was higher than that involving male workers in all years. Although most accidents were minor, an increase was also observed in accidents resulting in varying durations of incapacity for work. Among occupational groups, nurses stood out as the group with the highest number of occupational accidents and the highest occupational accident frequency per 1,000 employees. In addition, high numbers of occupational accidents were recorded among allied health occupations as well as certain auxiliary and support healthcare occupations. In conclusion, the upward trend in occupational accidents in Türkiye’s health sector indicates the need for multidimensional, data-driven, and sector-specific preventive policies to strengthen healthcare worker safety.

Özet

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de sağlık sektöründe meydana gelen iş kazalarının 2010–2024 yılları arasındaki dağılımını ulusal resmî istatistikler temelinde incelemek ve bu kazaları zamansal eğilim, cinsiyet dağılımı, iş göremezlik süreleri ve sağlık meslek grupları açısından değerlendirmektir. Araştırma, tanımlayıcı nitelikte ikincil veri analizi olarak yürütülmüştür. Veriler, Sosyal Güvenlik Kurumu İş Kazası ve Meslek Hastalığı İstatistikleri ile T.C. Sağlık Bakanlığı Sağlık İstatistikleri Yıllığı’ndan elde edilmiştir. Çalışmada iş kazası sayıları, çalışan sayıları, cinsiyet dağılımı, iş göremezlik süreleri ve meslek grupları analiz edilmiş; 1000 çalışan başına iş kazası sıklıkları hesaplanmış; zamansal eğilim ise Poisson regresyon ve yıllık yüzde değişim (annual percent change, APC) analizleriyle değerlendirilmiştir. Bulgular, sağlık sektöründe iş kazalarının incelenen dönemde hem toplam sayı hem de 1000 çalışan başına iş kazası sıklığı açısından belirgin biçimde arttığını göstermiştir. Kadın çalışanların iş kazaları içindeki payı tüm yıllarda erkek çalışanlardan daha yüksek bulunmuştur. İş kazalarının büyük bölümü hafif nitelikte olmakla birlikte, farklı sürelerde iş göremezlikle sonuçlanan kazalarda da artış gözlenmiştir. Meslek grupları arasında hemşireler, en yüksek iş kazası sayısına ve 1000 çalışan başına iş kazası sıklığına sahip grup olarak öne çıkmıştır. Ayrıca yardımcı sağlık meslek mensupları ile bazı yardımcı ve destekleyici sağlık meslek gruplarında da yüksek sayıda iş kazası kaydedilmiştir. Sonuç olarak, Türkiye’de sağlık sektöründe iş kazalarının artış eğilimi göstermesi, sağlık çalışanlarının güvenliğini güçlendirmeye yönelik çok boyutlu, veri temelli ve sektöre özgü önleyici politikaların gerekliliğine işaret etmektedir.

Keywords
🔖

Cite This Article

Taşkaya, G. (2026). A National Analysis of Occupational Accidents in Türkiye’s Health Sector: Trends and Distribution Across Occupational Groups, 2010–2024. Sosyal Güvence, Sayı: 30, 2599–2624. https://doi.org/10.21441/sosyalguvence.1913134

📄 Full Text PDF Viewer

References (39)

  1. Ceylan, H., & Kaplan, A. (2024). Türkiye’de şehir ve ülke perspektifinden ölümlü iş kazaları. Kent Akademisi, 17(1), 231–254. https://doi.org/10.35674/kent.1391114
  2. Ceylan, H., Kaplan, A., & Bekar, M. (2022). High-risky sectors in terms of work accidents in Turkey. Uluslararası Mühendislik Araştırma ve Geliştirme Dergisi, 14(1), 45–57. https://doi.org/10.29137/umagd.937910
  3. Durdu, H. (2014). İş kazalarının ekonomik analizi ve bazı sektörler bazında değerlendirilmesi. Sosyal Güvence, 5. https://izlik.org/JA48ME97LF
  4. Eraslan, N., & Hayran, O. (2025). Olay raporlamanın hastanelerdeki durumu ve hasta güvenliği kültürü ile ilişkisi. Sosyal Güvence, 28, 1764–1784. https://doi.org/10.21441/sosyalguvence.1586837
  5. Güneş, E., Gökcan, A., Arslan, H., Özbey, F., & Demir, G. (2025). İş sağlığı ve güvenliği ile iş hijyeni ilişkisinin SWOT analizi üzerine örnek bir araştırma. Sosyal Güvence, 27, 1577–1594. https://doi.org/10.21441/sosyalguvence.1515182
  6. Halimi, A., Ghanei Gheshlagh, R., Ansari, M., Zakariaee, S. S., & Zandi, M. (2024). Prevalence of needle-stick injury in Iranian nurses: An updated systematic review and meta-analysis of observational studies. BMC Nursing, 23(1), 268. https://doi.org/10.1186/s12912-024-01914-z
  7. Hilbe, J. M. (2011). Negative binomial regression (2nd ed.). Cambridge University Press.
  8. International Labour Organization. (2021). World employment and social outlook: Trends 2021. International Labour Office.
  9. Kim, H. J., Fay, M. P., Feuer, E. J., & Midthune, D. N. (2000). Permutation tests for joinpoint regression with applications to cancer rates. Statistics in Medicine, 19(3), 335–351. https://doi.org/10.1002/(SICI)1097-0258(20000215)19:3 3.0.CO;2-Z
  10. Kocabaş, F., Aydın, U., Canbey Özgüler, V., İlhan, M. N., Demirkaya, S., Ak, N., & Özbaş, C. (2018). Çalışma ortamında psikososyal risk etmenlerinin iş kazası, meslek hastalıkları ve işle ilgili hastalıklarla ilişkisi. Sosyal Güvence, 14, 28–62. https://doi.org/10.21441/sguz.2018.68
  11. Leong, K. B. R., Kam, W. K., Lim, S. R., Krishnan, P. G., Xin, X., Tan, S. B., Loi, A. S. T., Lim, J. W., & Gan, W. H. (2025). Epidemiology of work-related incidents in healthcare: Findings from a 7-year retrospective review of work-related incidents in a tertiary hospital in Singapore. Scientific Reports, 15, 39829. https://doi.org/10.1038/s41598-025-23644-1
  12. Medeni, İ., Alagüney, M. E., & Medeni, V. (2024). Occupational injuries among healthcare workers: A nationwide study in Turkey. Frontiers in Public Health, 12, 1505331. https://doi.org/10.3389/fpubh.2024.1505331
  13. Medeni, V., Çetintepe, S. P., Medeni, İ., Özdemir Öztel, H., Bozdağ, F., & Uğraş Dikmen, A. (2025). Occupational injuries among hospital workers: A retrospective study in Turkey. Journal of Clinical Medicine, 14(4), 1050. https://doi.org/10.3390/jcm14041050
  14. Mossburg, S., Agore, A., Nkimbeng, M., & Commodore-Mensah, Y. (2019). Occupational hazards among healthcare workers in Africa: A systematic review. Annals of Global Health, 85(1), 78. https://doi.org/10.5334/aogh.2434
  15. Nankongnab, N., Kongtip, P., Tipayamongkholgul, M., Silpasuwan, P., Kaewboonchoo, O., Luksamijarulkul, P., & Woskie, S. (2021). Occupational hazards and health conditions among healthcare workers. Human and Ecological Risk Assessment: An International Journal, 27(3), 804–824. https://doi.org/10.1080/10807039.2020.1768824
  16. Rothman, K. J., Greenland, S., & Lash, T. L. (2008). Modern epidemiology (3rd ed.). Lippincott Williams & Wilkins.
  17. Sahebi, A., Tahernejad, S., Rezaei, E., Shahmahmoudi, F., Pirhadi, S., & Tahernejad, A. (2025). Needle stick injuries among emergency medical services personnel: A systematic review and meta-analysis. BMC Nursing, 24(1), 697. https://doi.org/10.1186/s12912-025-03399-w
  18. Sarsangi, V., Salehiniya, H., Hannani, M., Marzaleh, M. A., Abadi, Y. S., Honarjoo, F., Sanei Dehkordi, A., & Derakhshanjazari, M. (2017). Assessment of workload effect on nursing occupational accidents in hospitals of Kashan, Iran. Biomedical Research and Therapy, 4(8), 1527–1540. https://doi.org/10.15419/bmrat.v4i08.226
  19. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2010). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2010. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  20. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2011). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2011. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  21. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2012). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2012. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  22. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2013). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2013. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  23. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2014). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2014. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  24. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2015). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2015. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  25. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2016). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2016. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  26. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2017). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2017. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  27. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2018). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2018. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  28. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2019). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2019. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  29. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2020). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2020. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  30. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2021). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2021. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  31. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2022). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2022. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  32. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2023). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2023. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  33. Sosyal Güvenlik Kurumu. (2024). İş kazası ve meslek hastalığı istatistikleri 2024. Sosyal Güvenlik Kurumu İstatistik Yıllıkları.
  34. Şen, H. (2025). Occupational Accidents in Turkey’s Health Sector: A Current Assessment Based on TURKSTAT and SGK Data. Turkish Medical Journal, 10(3), 92-101. https://doi.org/10.70852/tmj.1736096
  35. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2023). Sağlık istatistikleri yıllığı 2023. Sağlık Bakanlığı Yayınları. https://www.saglik.gov.tr/TR-84930/saglik-istatistikleri-yilliklari.html. Erişim Tarihi: 13.03.2026
  36. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2024). Sağlık istatistikleri yıllığı 2024. Sağlık Bakanlığı Yayınları. https://www.saglik.gov.tr/TR-84930/saglik-istatistikleri-yilliklari.html. Erişim Tarihi: 13.03.2026
  37. Tuna, G. (2025). Predictive modeling of work accidents using lagging safety indicators: Perspectives on social security transformation in the 21st century. Sosyal Güvence, Özel Sayı, 299–346. https://doi.org/10.21441/sosyalguvence.1682358
  38. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), 2023. Sağlık ve sosyal koruma. Sağlık personeli. https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/statistical-themes
  39. Ulutaşdemir, N., Çırpan, M., Öztürk Çopur, E., & Tanır, F. (2015). Occupational risks of health professionals in Turkey as an emerging economy. Annals of Global Health, 81(4), 522–529. https://doi.org/10.1016/j.aogh.2015.08.019