SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Güvence / 2026 / Sayı: 30

Türkiye’s Basic Metal Industry From A Decade-Long Perspective: Dynamics of Occupational Accidents and Diseases

On Yıllık Perspektiften Türkiye Ana Metal Sanayii: İş Kazaları ve Meslek Hastalıkları Dinamikleri

Ahmet Kaplan, Hüseyin Ceylan

Pages
2479–2508
Publication Date
2026-07-04
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Abstract

Occupational accidents and diseases represent critical challenges that compromise the safety climate within any nation. In Türkiye, as in other countries, certain sectors exhibit a prevalence of workplace incidents that significantly exceeds national averages. The basic metal industry (BMI) in Türkiye is notably affected and stands out among these high-risk sectors. According to the findings of this study, the incidence rates of occupational accidents and diseases in the BMI have consistently and substantially surpassed the national averages throughout the analyzed ten-year period (2013-2022). Accordingly, under the Communiqué on Workplace Hazard Classes, all enterprises within this sector are classified as "Dangerous" and "Very Dangerous" concerning occupational risks. The BMI encompasses a diverse range of activities, including the production of steel goods such as pipes, tubes, profiles, and related fittings, as well as the manufacturing of precious metals and non-ferrous materials like aluminum, lead, zinc, tin, and copper. It also involves the processing of nuclear fuels and the casting of iron, steel, light metals, and non-ferrous metals. As of 2022, the sector employed 198,262 individuals, underscoring its strategic significance for Türkiye’s overall industrial development. This study aims to investigate the ten-year macro-level dynamics of work-related accidents and diseases within the high-risk BMI sector. For this purpose, official occupational accident and disease statistics from 2013 to 2022, provided by the Social Security Institution (SSI), were utilized to benchmark sectoral risks against national data through the application of standardized comparative rates (e.g., SOAR, SFOAR).

Özet

İş kazaları ve meslek hastalıkları, herhangi bir ülkede güvenlik iklimini olumsuz etkileyen kritik sorunları temsil etmektedir. Türkiye’de de, diğer ülkelerde olduğu gibi, belirli sektörlerde bu vakaların görülme sıklığı ulusal ortalamaların oldukça üzerindedir. Türkiye’de Ana Metal Sanayii (AMS), bu yüksek riskli sektörler arasında özellikle dikkat çekmektedir. Çalışmanın bulgularına göre, AMS'deki iş kazası ve meslek hastalığı sıklık oranları, incelenen on yıllık dönem (2013-2022) boyunca Türkiye genel ortalamalarını sürekli ve belirgin bir şekilde aşmıştır. Nitekim, İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliği’ne göre bu sektörde faaliyet gösteren tüm işletmeler, iş kazaları ve meslek hastalıkları açısından “Tehlikeli” ve “Çok Tehlikeli” sınıfta yer almaktadır. Ana metal sanayii; boru, tüp, profil ve bağlantı parçaları gibi çelik ürünlerinin üretiminin yanı sıra alüminyum, kurşun, çinko, kalay ve bakır gibi değerli metaller ve demir dışı metallerin üretimini kapsayan geniş bir sanayi yelpazesini içermektedir. Bunun yanında nükleer yakıtların işlenmesi ile demir, çelik, hafif metaller ve demir dışı metallerin döküm faaliyetleri de bu sektör kapsamında yer almaktadır. 2022 yılı itibarıyla sektörde 198.262 kişi istihdam edilmekte olup, bu durum sektörün Türkiye’nin endüstriyel gelişimi açısından taşıdığı stratejik önemi ortaya koymaktadır. Bu çalışma, yüksek risk profiline sahip ana metal sanayisinde meydana gelen iş kazaları ve meslek hastalıklarının on yıllık dinamiklerini makro düzeyde incelemeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda, 2013–2022 yılları arasında Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından yayımlanan resmi istatistikler kullanılmış ve sektörel riskler, standardize edilmiş oranlar (SOAR, SFOAR vb.) üzerinden ulusal verilerle kıyaslanarak analiz edilmiştir.

Keywords
🔖

Cite This Article

Kaplan, A., Ceylan, H. (2026). Türkiye’s Basic Metal Industry From A Decade-Long Perspective: Dynamics of Occupational Accidents and Diseases. Sosyal Güvence, Sayı: 30, 2479–2508. https://doi.org/10.21441/sosyalguvence.1858576

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

Loading PDF document...

References (31)

  1. AÇSHB. (2017). Ana Metal Sanayisi, Fabrikasyon Metal Ürünlerin İmalatı ve Otomotiv Yan Sanayisinde İş Sağlığı ve Güvenliği Programlı Teftişi Genel Değerlendirme Raporu. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı, Ankara.
  2. AÇSHB. (2019). Metal Sektöründe İş Sağlığı ve Güvenliği Programlı Teftişi Genel Değerlendirme Raporu. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı, Ankara.
  3. Akalp, G., Aytaç, S., Yamankaradeniz, N., Cankaya, O., Gokce, A., & Tufekci, U. (2015). Perceived safety culture and occupational risk factors among women in metal industries: A study in Türkiye. Procedia Manufacturing, 3, 4956–4963.
  4. Altunkaynak, B. (2018). A statistical study of occupational accidents in the manufacturing industry in Türkiye. International Journal of Industrial Ergonomics, 66, 101–109.
  5. Bingöl, S. (2010). Nilüfer Organize Sanayi Bölgesindeki metal sanayi iş koluna ait işyerlerinde iş kazası sıklığı ve etkileyen bazı etmenler (Tıpta uzmanlık tezi). Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  6. Boini, S., Colin, R., & Grzebyk, M. (2017). Effect of occupational safety and health education received during schooling on the incidence of workplace injuries in the first 2 years of occupational life: a prospective study. BMJ open, 7(7), e015100.
  7. Caner, V. (2026). Active learning and sector-specific simulations mitigate the first-month injury risk in young workers. Frontiers in Public Health, 14, 1767451.
  8. Ceylan, H. (2011). Türkiye’deki İş Kazalarının Genel Görünümü ve Gelişmiş Ülkelerle Kıyaslanması. International Journal of Engineering Research and Development, 3(2), 18-24.
  9. Ceylan, H. (2012). Analysis of occupational accidents according to the sectors in Türkiye. Gazi University Journal of Science, 25(4), 909–918.
  10. Ceylan, H., Kaplan, A., & Bekar, M. (2022). High-risk sectors in terms of work accidents in Türkiye. Uluslararası Mühendislik Araştırma ve Geliştirme Dergisi, 14(1), 45–57.
  11. Communiqué on Workplace Hazard Classes Regarding Occupational Health and Safety [İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliği]. (2012). Resmî Gazete (Issue: 28509).
  12. ÇSGB. (2011). Meslek Hastalıkları Rehberi. İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Yayınları.
  13. ÇSGB. (2014). Ana Metal Sanayinde İş Sağlığı ve Güvenliği Programlı Teftişi Sonuç Raporu. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı, Ankara.
  14. ÇSGB. (2023). 2022 Yılı Metal Sektöründe İş Sağlığı ve Güvenliği Programlı Teftişi Genel Değerlendirme Raporu. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı, Ankara.
  15. ÇSGB. (2025). 2024 Yılı Metal Sektöründe İş Sağlığı ve Güvenliği Programlı Teftişi Genel Değerlendirme Raporu. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı, Ankara.
  16. Demir, E. (2009). Metal iş kolunda meydana gelen iş kazaları ve iş kazalarının oluşturduğu kayıpların ekonomik yönden analizi (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
  17. Gülhan, B., İlhan, M. N., & Civil, E. F. (2012). Occupational accidents and affecting factors of metal industry in a factory in Ankara. Turkish Journal of Public Health, 76–85.
  18. Güllüoğlu, E. N., & Güllüoğlu, A. N. (2019). Türkiye’de metal sektöründe meydana gelen iş kazalarının analizi. International Journal of Advances in Engineering and Pure Sciences, 70–82.
  19. Harrington, J. M., Gill, F. S., Aw, T. C., & Gardiner, K. (1998). Occupational health (4th ed.). Blackwell Science.
  20. International Labour Organization. (2019). Safety and health at the heart of the future of work: Building on 100 years of experience. ILO Office Publications.
  21. Labor Law No. 4857 [4857 sayılı İş Kanunu]. (2003). Resmî Gazete (Issue: 25134).
  22. Occupational Health and Safety Law No. 6331 [6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu]. (2012). Resmî Gazete (Issue: 28339).
  23. Özkan, Y., & Arpat, B. (2016). İşletmelerde uygulanan yönetim sistemlerinin güvenlik kültürü üzerine etkisi: Denizli ili – Metal sektörü örneği. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 4(4), 195-221.
  24. Semerci, O. (2012). İş sağlığı ve güvenliğinde risk değerlendirmesi: Metal sektöründe bir uygulama (Yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  25. Social Security and General Health Insurance Law No. 5510 [5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu]. (2006). Resmî Gazete (Issue: 26200).
  26. Social Security Institution (SSI). (2013–2022). Occupational accident and occupational disease statistical yearbooks
  27. Strateji ve Bütçe Başkanlığı. (2023). On İkinci Kalkınma Planı (2024-2028) Ana Metal Sanayii Çalışma Grubu Raporu. T.C. Cumhurbaşkanlığı, Ankara.
  28. Turkish Statistical Institute (TÜİK). (2020). Labour force statistics: July 2020 (No. 33791).
  29. Ünsar, S., & Süt, N. (2009). General assessment of the occupational accidents that occurred in Türkiye between the years 2000 and 2005. Safety Science, 47, 614–619.
  30. Yağımlı, M., & İzci, F. B. (2017). Türkiye’de makine ve teçhizatı hariç fabrikasyon metal ürünleri imalatı sektöründe yaşanan iş kazaları ve ölümlü iş kazası sayılarının tahmini. Karaelmas Journal of Occupational Health and Safety, 9–15.
  31. Yıldırım, Ç. V., & Asal, Ö. (2012). Küçük ve orta büyüklükteki işletmelerde (KOBİ) iş sağlığı ve güvenliğini etkileyen faktörlerin araştırılması: Ankara imalat sanayi örneği. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 161(161), 103–122.