ÂŞIKLIK GELENEĞİNİN YAŞATILMASINDA KÜLTÜREL İCRA MEKÂNI OLARAK EĞİTİM KURUMLARININ ROLÜ: İZMİR HALK ÂŞIKLARI DERNEĞİ ÖRNEKLEMİ

Role of Educational Institutions as Cultural Performance Centers in Keeping Tradition of Poetry Singing Alive: A Case Study of Izmir Poetry Singing Association

Özet

Gelenek içerisinde kuşaktan kuşağa değişik yöntem ve metotlarla aktarımıyapılan halk kültürü, küresel dünyanın sanayileşme, iletişim, ulaşım, ekonomive kentleşme alanlarında gerçekleştirdiği hızlı değişime uyum sağlayarakhızla değişerek dönüşmeye ve bu yolla toplum içerisinde kendine yaşam alanıoluşturmaya devam etmektedir. Türk halk kültürünün önemli bir bölümünüteşkil eden ozan-baksı edebiyat geleneğinin devamı olan âşıklık geleneği,köklerini Orta Asya’dan almış ve geçmişten günümüze Türk kültürüne aitunsurları bünyesinde mayalayarak varlığını günümüze kadar sürdürmüştür.Çalışmada bu bağlamda, halk bilgisi ürünlerinin koruma altına alınmayaçalışılması yerine, bu ürünlerin yaratım ve üretim bağlamlarının sürdürülebilirkılınması düşüncesinden hareketle, âşıklık geleneğinin sürdürülebilir halegetirilmesinde kültürel icra mekânı olarak eğitim kurumlarının rolü konusuİzmir Halk Âşıkları Derneği örneklemi üzerinden ele alınarak tartışılacaktır.

Abstract

Folk culture, which is transferred from one generation to another by various methods and ways within traditions, continues to be transformed by becoming rapidly modified and putting itself in harmony with the changes that the globalized world has gone through, in the areas of industrialization, communication, transportation, economics and also urbanization, and establishing for itself a new place in society. By doing this, the Turkish folk poetry tradition is able to survive today by blending aspects of Turkish culture from the past as well as the present. This Turkish folk poetry tradition, which is a continuation of the original folkloric-style singing poet tradition that constitutes a significant part of Turkish folk culture, originated from Central Asia. Within the case study of the Izmir Poetry Singing Association, this paper analyzes the role of educational institutions as cultural performance centers that help keep the folk poetry singing tradition alive by producing products of folklore and enabling their sustainability through performances instead of just maintaining their preservation as artifacts from the past