Spor Yoluyla Farkındalık Gelişimi Etkinliğinin Özel Gereksinimli Bireylere Yönelik Tutuma Etkisi

Özet

Amaç: Spor yoluyla farkındalık gelişimi amacı ile düzenlenen etkinliklere katılımın, üniversite öğrencilerinin özel gereksinimli bireylere yönelik tutumlarına etkisini belirlemektir. Materyal ve Yöntem: Araştırma 2014–2015 eğitim-öğretim yılında, İstanbul Gedik Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Antrenörlük Eğitimi ve Spor Yöneticiliği Bölümünde öğrenim gören öğrencilerin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada Yuker ve Block (1986) tarafından geliştirilen, Özyürek (2006) tarafından Türkçeye uyarlanan “Yetersizlikten Etkilenmiş Kişilere Yönelik Tutum Ölçeğinden (YEKYTÖ) yararlanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya yaş ortalamaları 21,84 (AO±SS; 21,84±2,3) olan 69 erkek, 21 kadın katılmıştır. Katılımcıların % 52’ si Antrenörlük Eğitimi bölümünde, % 38’ i ise Spor Yöneticiliği bölümünde öğrenim görmektedir. Katılımcıların % 35,6’sı İstanbul Gedik Üniversitesi tarafından geleneksel olarak düzenlenen özel gereksinimli bireylere yönelik olumlu tutum geliştirmeyi amaçlayan spor yoluyla farkındalık gelişimi etkinliklerine katılmadığını, % 64,4’ü ise katıldığını bildirmiştir. Yapılan istatistiki analize göre, farkındalık uygulamalarına katılanlar ile katılmayanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmasa da (p=0,77), farkındalık uygulamalarına katılanların tutum puanlarının daha yüksek olduğu belirlenmiştir Sonuçlar: Araştırma sonucunda katılımcıların özel gereksinimli bireylere yönelik tutumlarının literatürdeki bilgilere benzer olarak (Ünal 2016, ÖZİDA 2008) orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın konusuna benzer olan ancak farklı türde bilgilendirme yolu ile farkındalık oluşturma etkinliklerine katılımın özel gereksinimli bireylere yönelik tutuma etkisinin incelendiği araştırmaların sonuçları farkındalık etkinliklerine katılanların tutumlarının katılmayanlara gore anlamlı düzeyde yüksek olduğunu bildirmektedir (Özyürek 2010, Sezer 2012, Şahin 2016, Akbuğa 2006, Gürsel 2007). Bu araştımanın sonucunda farkındalık uygulamalarına katılanların tutum puanlarının daha yüksek olduğu ancak gruplar arasında istatistiksel olarak farklılık olmadığı belirlenmiştir. İleride yapılacak çalışmalarda, tutum sahibi ve objesi arasındaki etkileşimin sıklığı, yoğunluğu ve süresi gibi değişkenlerin tutumlara yön veren önemli değişkenler olduğundan yola çıkılarak, daha çok sayıda katılımcı ile uzun sureli, uygulamalı, kapsayıcı ve tutumu etkileyebilecek değişkenlerin (eğitim ortamı, eğitimi sunan öğretim elemanının deneyimi, eğitimin niteliği, öğrencinin geçmiş deneyimi vb.) ayrıntılı inceleneceği çalışmaların yapılması önerilmektedir.

Abstract

Aim: Participation in sporting activities that provide awareness-raising for children with special needs should determine the effect on the attitudes of university studentsMethods: The universe of the research is made up of the students studying in 2014 – 2015 of the coaching education and sport management department of Istanbul Gedik University. The study employed data collection tool the “Attitudes Toward Disabled Persons Scale” . Results: 69 males and 21 females with average age of 21,84 participated in the research. % 52 of participants are trained in coaching education and % 38 are trained in sport management. 35.6% of the participants stated that they did not participate in awareness-raising sportive activities for special needs individuals traditionally organized by Istanbul Gedik University and 64.4% participated in it. According to the statistical analysis of the statistics, it was determined that the attitude scores of the participants who apply to awareness applications are higher, although there is not a statistically significant difference (p=0,77) between those who participate in the awareness applications and those who do not. Conclusion: As a result of the research, it was determined that the attitudes of the participants towards the special needs individuals are similar to the information in the literatüre. The results of the surveys, which are similar to those of the research, but on the holding effect of the participation to the awareness-raising activities by different kinds of informing activities, are shown to be significantly higher than those who do not participate in the awareness activities. As a result of this research, it was determined that attitude scores of participants in awareness applications were higher but there was no statistical difference between the groups.